Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/9485 · K. 2023/17744
4. Ceza Dairesi 2021/9485 E. , 2023/17744 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyizi sanığın suç işlediğine, mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, mahkemece verilen beraat kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar aralarında geçmişe dayalı anlaşmazlık bulunduğu, katılan ve eşi tanık ...'nın ceviz hasadından döndükleri sırada sanık ile karşılaştıkları, sanığın "Or...pu bu cevizleri nereden getirdin, senin a...nın ortasını sinkaf ederim, senin ağzına gözüne sı..arım, ka...pe," demek suretiyle katılana hakarette bulunduğu iddia olunmasına rağmen mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.