Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/9488 · K. 2023/17443

4. Ceza Dairesi         2021/9488 E.  ,  2023/17443 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizi suçlamayı kabul etmediğine, katılan beyanları arasında çelişki olduğuna, olay anına ilişkin görüntülerde ses kaydı olmadığından konuşmaların içeriğinin bilinmediğine, sinir hastası olduğu için olay anında ne dediğini hatırlamadığına dair savunmasının ikrar mahiyetinde kabul edilmesinin hukuka uygun olmadığına, cezai ehliyeti konusunda ve delillerin takdiri konusunda Mahkemenin eksik incelemeye dayalı hüküm kurduğuna vesaireye yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Olay günü sanığın, eşiyle birlikte ... Devlet Hastanesi acil servisine başvurduğu, katılan ... 'nun hasta kayıt bölümünde görevli hemşire olduğu ve muayene kabinlerinin dolu olması sebebiyle sanık ve eşine beklemeleri gerektiğini söylediği, bunun üzerine sanığın katılan hemşireyle tartışmaya başlayarak katılana "Sizin doktorunuzun da sizin de ananızı avradınızı sinkaf edeyim" dediği, duruma müdahale eden sağlık memuru katılan ... 'ye de "hayvan" dediği olayda, sanığın zincirleme şekilde kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Sanığın hakaret suçunu alenen işlemesi sebebiyle basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine yönelik Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır. 1. Sanığın suçlamayı kabul etmediğine, katılan beyanları arasında çelişki olduğuna, olay anına ilişkin görüntülerde ses kaydı olmadığından konuşmaların içeriğinin bilinmediğine, sinir hastası olduğu için olay anında ne dediğini hatırlamadığına dair savunmasının ikrar mahiyetinde kabul edilmesinin hukuka uygun olmadığına, delillerin takdiri konusunda eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğuna dair temyiz talepleri yönünden, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanların ve tanık ...'ın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Cezai ehliyete ilişkin temyiz talebi yönünden ve sair yönlerden, Sanığın savunmasında ve temyiz dilekçesinde sinir hastası olduğunu belirtmesi ve dilekçe ekinde sağlık kurulu rapor fotokopisini sunmuş olması karşısında, suç tarihi itibarıyla atılı suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunduğundan karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuşur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.