Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2021/951 · K. 2021/1084

1. Ceza Dairesi         2021/951 E.  ,  2021/1084 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanığın, katılan ... ...'ye yönelik 5237 sayılı TCK'nin 86/2. fıkrası kapsamındaki basit kasten yaralama suçunu işlediğinin iddia edildiği, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile; 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına "birlikte" ibaresinden sonra gelmek üzere "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi suretiyle yapılan değişiklik nedeniyle, farklı mağdura yönelik olarak işlenmesi nedeniyle uzlaştırma kapsamında kaldığı anlaşıldığından, alınacak raporla katılan ... ...'nin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-b. bendi kapsamında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olmadığının tespit ve mahkeme tarafından kabulüyle, sanık ile inceleme tarihi itibariyle ... katılan ... ... arasında 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu, 2) Sanığın yargılama konusu eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylemler yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesi'nin, 19.08.2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No:126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kabul ve uygulamaya göre; 3) Beyanının alındığı 29.04.2014 tarihli celsede 18 yaşından küçük olan katılan ... ...'nin 5271 sayılı CMK'nin 236/3. maddesi gereğince uzman kişi bulundurulmadan beyanının alınması, 4) Soruşturma aşamasında katılan ... ...'nin ifadesi alınırken hazır bulunan psikolog ... Demirdiyar'ın ifade tutanağına geçen beyanında ve dosyaya sunduğu 03.01.2013 tarihli görüşme raporunda ''... Vakanın zeka kapasitesi yaşıtlarının altındadır (Orta düzeyde mental retarde tıbbi tanılı rapor ile özel eğitim ve rehabilitasyon hizmeti almış); Olayların yasal boyutlarının farkında değildir....'' şeklinde görüş bildirmesi karşısında, katılanın suç tarihinde beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığına ilişkin rapor aldırılarak sonucuna göre sanık hakkında katılan ... ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulacak mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı TCK’nin 86/3-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu, 5) Sanığın, tekerrüre esas birden fazla mahkumiyetinin bulunması halinde, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle, birden fazla ve farklı ilamın tekerrüre esas alındığının belirtilmesi suretiyle infazda tereddüde neden olunması, 6) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 11.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.