Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2021/9575 · K. 2024/3250

5. Ceza Dairesi         2021/9575 E.  ,  2024/3250 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/611 Esas, 2015/62 Karar SUÇ : Görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama, 6114 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Duruşma gün ve saatini bildiren 12.08.2013 tarihli davetiyenin usulüne uygun şekilde tebliği üzerine şikayetçi vekilinin Mahkemeye sunduğu 01.11.2013 tarihli mazeret dilekçesinde yargılamanın yokluklarında yapılarak yeni duruşma gününün ve duruşma zaptının taraflarına tebliğini istediği ancak gerek duruşma tutanaklarında gerekse dosya içerisindeki bilgi ve belgelerde yeni duruşma gününün şikayetçi kuruma bildirildiğine dair evraka rastlanmadığı, sanıkların üzerlerine atılı suçlardan davaya katılacak şekilde doğrudan zarar gören ve yokluğunda verilen kararın tebliği sonrası temyiz talebinde bulunan şikayetçinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyize hak ve yetkisinin bulunduğu gözetilerek vekilinin süresinde olan temyiz isteği ile dosyanın esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: İddianamede sanıkların üzerlerine atılı fiiller sebebiyle çıkar sağladıkları yönünde bir iddiaya yer verilmediği gibi tüm dosya kapsamında böyle bir tespitin de bulunmadığı gözetildiğinde; sanıklara isnat edilen eylemlerin sübutu halinde kül olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan 6114 sayılı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Hizmetleri Hakkında Kanun'un 10/3-c maddesinde düzenlenen kopya çektirilmesine imkan sağlama suçunu oluşturabileceği, bu suçun söz konusu maddede öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 07.11.2013 tarihli sorgular ile inceleme günü arasında asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.