Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/9576 · K. 2023/18047

4. Ceza Dairesi         2021/9576 E.  ,  2023/18047 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteğinin resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ATM cihazına koyduğu para tutucu düzeneğini çıkarttığı sırada şikâyetçinin polis olduğunu söylemesi üzerine bıçak çıkarttığı, polisin müdahalesi ile bu bıçağın yere düştüğü, boğuşma sırasında ikinci bıçağı çekerek kaçtığı olayda görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluştuğu kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın başka suçtan Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu ve duruşmadan bağışık tutulma talebi olmadığı halde, hükmün verildiği 03.11.2015 tarihli son oturumda Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) yolu ile veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp yüzüne karşı karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı değerlendirilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2023 tarihinde karar verildi.