Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2021/9741 · K. 2023/4549

1. Hukuk Dairesi         2021/9741 E.  ,  2023/4549 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/210 E., 2021/152 K. HÜKÜM : Ret Taraflar arasındaki tescil ve müdahalenin önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Asıl davada davacı; ... ilçesi, ... köyü 173 ada 9 numaralı parsel sayılı taşınmazın yanındaki dere bitişiğinde bulunan ve kendisine ait olan taşınmazın tapulama tespiti sırasında yol olarak tapulama harici bırakıldığını, taşınmazın üzerinde 40-50 yaşında mevye ağaçlarının bulunduğunu ileri sürerek, (173 ada 9 parsel ve 176 ada 6 ve 8 parseller arasında) adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Birleşen davada davacı; asıl davaya konu taşınmaz hakkında ... Kaymakamlığının 01.06.2009 tarihli ve 2009/7 karar sayılı kararı ile men kararı alındığını ileri sürerek müdahalenin önlenmesini istemiştir. II.CEVAP Davalı Hazine vekili; dava konusu yerin dere ve yol olduğunu, bu haliyle orta malı olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş ve taşınmazın dere yatağı olarak haritasında gösterilmesi istenmiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemece, 2013/92 Esas sayılı asıl davanın kabulü ile ... ili, ... ilçesi ... köyünde kain 28.05.2013 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile gösterilen 227,28 m2 yüz ölçümüne sahip dava konusu kısmın 'bahçe' vasfı ile davacı adına 176 adanın son parsel numarası verilmek sureti ile tesciline; birleşen 2013/93 Esas sayılı davanın ise, ... Kaymakamlık Makamının 01.06.2009 tarihli ve 2009/7 Karar sayılı kararının idari bir karar olması ve bu karara karşı idari yargıda dava açılması gerektiğinden reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Hazine ve davalı ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. 2.Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nin 13.11.2014 tarihli, 2014/9714 Esas, 2014/13045 Karar sayılı kararında; dava konusu taşınmazın 2009 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında yol olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı, davacı tarafın Mahmutoğlu Köyü Tüzel Kişiliğinin idareden "yola yönelik müdahalesinin men'ine ilişkin karar" almak suretiyle yaptığı müdahalenin önlenmesi ve davaya konu taşınmazın TMK'nın 713/1 inci ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi gereğince adına tescili istemi ile dava açtığı, böyle bir taşınmazın iktisap edilebilmesi için kadim yol olmadığının belirlenmesi ve 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca kazanmayı sağlayacak süre ile malik sıfatıyla zilyet olunduğunun kanıtlanmasının zorunlu olduğu ancak yapılan uygulama ve araştırma hükme yeterli bulunmadı; birleşen dava yönünden ise, davacının talebinin kaymakamlık men kararının iptaline yönelik olmadığı, köyün fiili müdahalesinin önlenmesine ilişkin olduğu, mahkemece değerlendirilmesi gerektiği belirterek karar bozulmuştur. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu yerin dere, dere yatağı ve yol olduğu, zilyetlikle iktisabının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuran Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; deliller yanlış değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir. Davalı Hazine vekilli temyiz başvuru dilekçesinde; 227,28 m2 taşınmazın dere yatağı olarak haritasında gösterilmesi istemi hakkında karar verilmediğini belirterek kararın bozulması istenmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; ... Medeni Kanunu’nun 713/1 inci 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddelerine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili ve fiili müdahalenini önlenmesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesi. 3. Değerlendirme 1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 ve devamı maddeleri gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup davaların birleştirilmesi durumunda da asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması zorunludur. Somut uyuşmazlıkta, mahkemece asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmadığı gibi kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm kısmında davanın reddine karar verildiği halde birleşen davada köyün fiili müdahalenin önlenmesi talebine ilişkin her hangi bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır. Karar bu hali ile infaz kabiliyeti taşımamaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 ve devamı maddelerine aykırı olarak kurulan hüküm hatalı olup bozmayı gerektirir. 2- Bozma nedenine göre, temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin değinilen yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.