Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/9823 · K. 2023/4026

12. Ceza Dairesi         2021/9823 E.  ,  2023/4026 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2034 E., 2020/72 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 11.05.2018 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Ergani Tarım Müdürlüğünde vekaleten müdür olan müvekkilinin silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 23.11.2017 tarihinde gözaltına alındığını, 27.11.2017 tarihinde serbest bırakıldığını, yapılan yargılama sonucunda beraat kararı verildiğini, müvekkilinin haksız yargılama nedeniyle görevinden uzaklaştırıldığını, 4 ay uzaklaştırmadan sonra görevine iade edildiğini, maddi ve manevi zarara uğradığından bahisle 100.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. 2.Davalı vekili 12.06.2018 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılıp açılmadığının tespit edilerek süresinde açılmamış ise reddi gerektiğini, mahkemenin yetkili olup olmadığının araştırılarak yetkili değil ise davanın reddi gerektiğini, mükerrer dosya bulunup bulunmadığını ve mahsup kararının bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının fazla olduğunu, davacının kusur durumunun araştırılması gerektiğini, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi halinde vekalet ücretine yönelik kanun değişikliğinin göz önüne alınması gerektiğini, öne sürmüştür. 3.Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2018 tarihli ve 2018/359 Esas, 2018/576 Karar sayılı kararı ile ile davanın kısmen kabulü ile 234,00 TL maddi, 400,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. 4.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/3085 Esas, 2018/3366 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinn istinaf başvuruları yerinde görülerek manevi tazminatın eksik olduğu ve davacının memur olduğu görevden uzaklaştırılıp uzaklaştırılmadığı, uzaklaştırılmışsa hangi tarihlerde uzaklaştırıldığı, maaşından herhangi bir kesinti olup olmadığının araştırılarak sadece davacı vekilinin istinaf etmesi nedeniyle davacının kazanılmış hakkı da gözetilerek maddi tazminatın belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine hükmedilmiştir. 5.Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2019/13 Esas, 2019/201 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi bozma kararına uyularak 234,00 TL maddi, 8.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. 6.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/2034 Esas, 2020/72 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 7.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 08.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep edilmiştir.