Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/9833 · K. 2024/359

9. Ceza Dairesi         2021/9833 E.  ,  2024/359 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/198 E., 2015/146 K. ŞİKAYETÇİ : ... MAĞDURE : ... SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2014/198 Esas, 2015/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 1 ay cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemenin iddianamede anlatılan olayla bağlı kalarak, somut olaya uygun kanun maddelerini uygulamak durumunda olduğuna, somut olay ile uygulanan kanun maddeleri uyumlu olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Ancak suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurenin bakıcısı olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi uygulanmış ve bu husus diğer ağırlaştırıcı nedeninde varlığı göz önüne alınarak temel cezanın belirlenmesi sırasında teşdit nedeni yapılmış ise de suça sürüklenen çocuğun mağdurenin öz amcası olması nedeniyle hakkında aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendindeki "Bakıcı" koşulunun somut olayda gerçekleşmeyeceği göz önüne alınarak temel ceza belirlenirken bu hususun teşdit nedeni sayılarak suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2015 tarihli ve 2014/198 Esas, 2015/146 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, ...