Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/9956 · K. 2024/4535

9. Ceza Dairesi         2021/9956 E.  ,  2024/4535 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/37 E., 2015/157 K. Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 43/1, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 43/1, 110/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sivas 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/37 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümle, 43, 62, 53.maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 43, 62, 53.maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin iddia ettiği olaylar sonrasında da sanığın kullandığı servise binmeye devam ettiğine, beyanlarının hayatın olağan akışıyla uyumlu olmadığına, şikayette bulunduktan sonra sanığa mesaj atmaya devam edip sanığın kendisine karşılık vermemesi üzerine onu tehdit ettiğine, mesaj içeriklerinin yeterli bir şekilde incelenmediğine, katılan mağdurenin ifadesinde geçen Y.K'nin tanık sıfatıyla dinlenmediğine, 5237 sayılı Kanun'un 110.maddesinin uygulanmama sebebinin gerekçelendirilmediğine, hukuka aykırı olan kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın aşamalardaki katılan mağdurenin kendisiyle sevgili olmak istediğini sürekli söylediğine, ona olumsuz karşılık verdiğine, suçlamaları kabul etmediğine yönelik savunmaları karşısında, katılan mağdurenin duruşmada alınan ifadesi sırasında sanık ile olan ilişkisini kendisine anlattığını söylediği arkadaşı Y.K.ile katılan mağdure tarafından sanığa atılan ve 13.05.2015 tarihli bilirkişi raporunun beşinci sayfasına yansıyan 'Rukiye biliyo ama yemini var ablasına demez.' şeklindeki mesajda bahsi geçen Rukiye isimli kişinin açık kimlik bilgileri tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenmelerinden sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı görülmüştür. 2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/37 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.