Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2022/10001 · K. 2023/685

2. Hukuk Dairesi         2022/10001 E.  ,  2023/685 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve karşı davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davalı-davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı-davalı vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde; tarafların ...'ta oturduğunu, erkeğin görevi nedeniyle ...'ın köyüne tayininin çıktığını, kadının köyde yaşamak istememesi ve ailesine yakın olmak istemesi nedeniyle eşiyle kalmadığını, epilepsi hastası olan erkeğin haftanın belli günleri ...'taki ortak konutta, belli günleri de görev yaptığı köyde kaldığını, kadının 2008 yılından bu yana eşinin görev yaptığı yere gidip evin ihtiyaçları ve işleri ile ilgilenmediğini, erkeğin ortak konutta bulunduğu zamanlarda da kadının ilgisiz davrandığını, tarafların ayrı yattıklarını ve kadının erkeğin rahatsızlığı nedeniyle psikolojik baskı uyguladığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı-davacı vekili cevap ve karşı dava ile karşı davaya cevaba cevap dilekçesinde; erkeğin eşine hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, intihara teşebbüs eden eşinin tedavisi ile ilgilenmediğini, çocukları evlendireceğini söylemesi ve eş ve çocuklara fiziksel ve sözlü şiddet uygulaması nedeniyle kadının çocuklarla ...'a taşındığını, eşi ve çocuklarıyla maddi ve manevi olarak ilgilenmediğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, eczane ve bakkal gibi yerlere "sakın onlara birşey satmayın, satarsanız borcu ödemem" dediğini, evi terk ettiğini, tarafların ayrı odalarda yatmasının erkekten kaynaklandığını, erkeğin rahatsızlığının çevreyi tehdit eder duruma gelmesi nedeniyle bu durumun olağan olduğunu iddia ederek davanın reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocuk ... velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın için aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın lehine 20.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI A. İlk Derece Mahkemesinin İlk Kararı İlk Derece Mahkemesinin 2017/472 Esas, 2019/104 Karar sayılı kararı ile, kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, köyde yaşamayı istemediği için ilçeye taşındığı, eşinin köydeki evine gidip yemek ve temizlik yapmadığı ve bu suretle tam kusurlu olduğu ve erkeğin kusurlarının ispat edilemediği gerekçesiyle erkeğin davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadının davası ile nafaka ve tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı 1.İlk Derece Mahkemesinin 2017/472 Esas, 2019/104 Karar sayılı kararına karşı davalı-davacı kadın tarafından her iki boşanma davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. 2.Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/1195 Esas, 2020/1297 Karar sayılı kararı ile, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/588 Esas sayılı dosyasına kadın tarafından dilekçelerinde delil olarak dayanıldığı ve işbu dosya getirilmeden karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, ceza dosyasının dosya arasına alınıp incelenerek karar verilmek üzere kararın kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/588 Esas sayılı dosyasında davacı-davalı hakkında tehdit, hakaret ve basit yaralama suçlarından beraat kararı verildiği, kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, erkeğin kusurlarının ispatlanmadığı, kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, köyde yaşamayı istemediği için ilçeye taşındığı, eşinin köydeki evine gidip yemek ve temizlik yapmadığı ve bu suretle tam kusurlu olduğu, ortak çocuk ... ergin olduğu ve tedbir nafakası davasında Müberra için tedbir nafakasına hükmedildiğinden çocuk için olan nafaka talebinin reddi gerektiği, ortak çocuk ... ergin olduğundan ... için annenin babadan yardım nafakası talep edemeyeceği, kadının tam kusurlu olması, çalışması ve ortak hanede kira vermeden oturması nedeniyle yoksulluğa düşmediği gerekçesi ile; erkeğin davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadının davası, kadın için talep edilen tedbir ve yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine, ortak çocuk Müberra için talep edilen tedbir ve iştirak nafakasının reddine, ortak çocuk ... yönünden istenilen yardım nafakasının aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı- davacı vekili istinaf başvurusunda, kadına kusur yüklenmesinin yerinde olmadığını, boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunu, erkeğin ceza yargılamasında beraat etmesinin boşanmada kusurlu olmadığı anlamına gelmediğini belirterek her iki boşanma davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı-davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı- davacı vekili temyiz başvurusunda, kadına yüklenen kusurların yerinde olmadığını, boşanmaya sebebiyet veren ve gerçekleşen olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunu, erkeğin ceza yargılamasında beraat etmesinin boşanmada kusurlu olmadığı anlamına gelmediğini, tarafların ortak çocuklarının adli soruşturmadaki beyanlarının dikkate alınması gerektiğini belirterek her iki boşanma davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı karşılıklı boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin boşanma davasının kabulü ile kadının davasının ve ferî taleplerinin reddinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 169 uncu, 175 inci ve 182 nci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.