Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2022/10010 · K. 2023/329

2. Hukuk Dairesi         2022/10010 E.  ,  2023/329 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki yardım nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının, davacının babası olduğunu, annesi ile davalı babanın boşandıklarını, davacının ergin olduğunu, annesi ve babasının boşanma tarihlerinden evvel yurt dışında eğitim gördüğünü, ancak boşanma davasından sonra davalı babanın maddî ve manevî olarak desteğini kestiğini, davalı babanın maddî durumunun çok iyi olduğunu, halen eğitim hayatına devam ettiğini ve davacının eğitim hayatına devam edebilmesi için davalı babanın da maddî katkısının gerektiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davanın açıldığı tarihten itibaren başlamak ve eğitimi devam ettiği sürece devam etmek üzere 3.500,00 Dolar yardım nafakasının davalı babadan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II.CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının, eşi ile aralarında görülen boşanma davası sebebiyle mal varlığına tedbir konulduğunu, ekonomik anlamda zora düştüğünü, davalı babanın üzerine düşen görevleri her zaman yerine getirdiğini, davacının eğitim hayatına devam etmediğini, ediyor olması durumunda ise bu durumu ispat etmesi gerektiğini, ayrıca davacının ergin olduğunu ve kendi ihtiyaçlarını karşılayabilecek durumda olduğunu, yardım nafakası şartlarının oluşmadığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, yurt dışında eğitimine devam ettiği, anne ve babasının boşanma sürecinde olduğu, annesinin devam etmekte olan boşanma davası nedeniyle davalıdan nafaka aldığı ayrıca kira gelirinin de olduğu, davalı babanın da kira gelirinin olduğu, çok sayıda taşınmazları olduğu ve otel işlettiği, davacının eğitim ve günlük yaşam giderleri, dava dışı annenin gelir durumuna göre bu giderlere yapacağı katkı oranı, davalı babanın ergin olan çocuğun eğitim giderlerine katkıda bulunma zorunluluğu olduğu gerekçesi ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 99 uncu maddesi uyarınca borçların ülke parası ile ödeneceğine dair yasal düzenleme gereği de dikkate alınarak davanın kısmen kabulüyle, dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 10.000,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacı yararına hükmedilen yardım nafakasının hukuka aykırı olduğunu, dava dışı annenin maddî durumunun davalıdan daha iyi olduğunu, davalı hakkında çok sayıda icra dosyası bulunduğunu ve ekonomik durumunun iyi olmadığını, davacının eğitim hayatına devam etmek istemediğini ve yurt dışında eğitimine devam etmesinin de zorunlu olmadığını, davanın kısmen kabulü ile davacı yararına yardım nafakasına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek hükmün tamamı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu, davalı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının hatalı olduğu belirtilerek istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava; yardım nafakası istemine ilişkin olup uyuşmazlık yardım nafakası şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı ve nafakanın miktarı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 328 inci maddesi, 330 ncu 364 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.