İçtihatYargıtay12. Ceza Dairesi18.04.2023

Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/10019 · K. 2023/1296

12. Ceza Dairesi 2022/10019 E. , 2023/1296 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Taksirle yaralama Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2015 tarihli ve 2014/136 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 5.03.2015 tarihli ve 2014/136 Esas, 2015/137 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 18.12.2018 tarihli ve 2017/4775 Esas, 2018/12340 Karar sayılı kararı ile hemşire olan sanık hakkında 4483 sayılı Kanun uyarınca usulüne uygun verilmiş ve kesinleşmiş soruşturma izni kararı olmaması nedeniyle soruşturma izni alınması için durma kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 3.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2019 tarihli ve 2019/194 Esas, 2019/434 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanunun 223 üncün maddesinin sekizinci fıkrası gereğince durma kararı verilmiştir. 4.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/18 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2022 tarih, 2022/137736 sayılı tebliğnamesi ile kararın onanmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde "Adli Tıp Kurumu'nun 28/01/2015 tarihli raporu incelendiğinde "Dava konusu olayda kişiye glüteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon yapıldığının anlaşıldığı, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan ... personeline ve enjeksiyon yapılma talimatı veren ilgili hekime herhangi bir kusur izafe edilemediği'nin" belirtildiği anlaşılmıştır. Ceza hukukunda taksir dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir. Taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek ceza failin kusuruna göre belirlenir. Yargıtay'ın emsal kararlarına göre taksirli suçlar, toplumun ya herkese ya da belirli gruplarda meslek icra eden kimselere ortak tecrübe normlarına dayanarak koyduğu, kişileri daha dikkatli olmaya yükümlü kılan kuralların ihlalinden kaynaklanmaktadır. Sonuç olarak tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmeyen sanığın beyanlarına itibar edilerek 28/01/2015 tarihli raporda da belirtildiği üzere sanığa herhangi bir kusur izafe edilemediğinden sanığın müsnet suç açısından taksirinin bulunmaması sebebiyle sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir." denilmiştir. 2. Trakya Üniversitesi ... Kurulu tarafından düzenlenen 03.04.2014 tarihli raporda katılanın yaralanmasıyla ilgili olarak "Vücuduna acı veren veya sağlığını yada algılama sorununa yol açmamaktadır. 1-A) Sağ alt ekstremitede kalıcı, distal ekstremite dorfleksiyon kaybına (-4/5 kas gücünde) ve +4/5 planter fleksiyon kas gücü oluştuğu izlenmiştir. B) Yaşamını tehlikeye sokmamaktadır. 3- Sağ siyatik sinirinin posterior tibial dokunun kalıcı hasarı mevcuttur. İyileşme olasılığı azdır. 5- Kişide mevcut şikayet basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün değildir." şeklinde tespit yapılmıştır. 3.Sanık hakkında ... Kaymakamlığı Yazı İşleri Müdürlüğü tarafından verilen 15.01.2021 tarih, 2021/01 sayılı soruşturma izni verilmemesine yönelik karara katılan vekili tarafından itiraz üzerine ... Bölge İdare Mahkemesinin 26.04.2021 tarih 2021/163-2021/386 sayılı kararıyla itirazın kabulü ile sanık hakkında soruşturma izni verilmesine karar verilmiştir. 4.... Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 28.10.2015 tarihli rapor içeriğine göre "Dava konusu olayda kişiye glüteal bölgeden intramuskuler enjeksiyon yapıldığının anlaşıldığı, enjekte edilen ilaçların doku içi yayılımı ile sinir hasarına neden olabileceklerinin tıbben bilindiği, bu durumun enjeksiyonların tekniğine uygun yapılması durumunda da daha önceden öngörülemeyecek ve önlenemeyecek arazlara sebep olabildiği, bu durumun her türlü özene rağmen oluşabilecek herhangi bir kusur ve ihmalden kaynaklanmayan komplikasyon olarak nitelendirildiği, enjeksiyonun yapılış tekniği ve uygulanan bölgenin uyumsuzluğu yönünden tıbbi bir delil de tanımlanmadığından, tüm bulgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, enjeksiyonu uygulayan ... personeline ve enjeksiyon yapılma talimatı veren ilgili hekime herhangi bir kusur izafe edilemediği oy birliği ile mütalaa olunur." şeklinde görüş bildirilerek sanığa atfı kabil kusur bulunmadığı tespit edilmiştir. 5.Katılanın aşamalarda iğneden sonra bacağında uyuşma olduğunu sanık tarafından geçeceğinin söylendiği halde geçmediğini beyan ederek şikayetinin devam etmekte olduğu anlaşılmıştır. 6. Sanığın aşamalarda üzerinden zaman geçmesi sebebiyle işlemi hatırlamadığına yönelik beyanda bulunup, suçlamaları kabul etmediği görülmüştür. 7. Zamanaşımını kesen son işlem tarihinin 11.09.2014 tarihli sanık sorgusu olduğu, soruşturma izninin alınması için durmada geçen sürenin 300 gün olduğu ve zamanaşımının henüz dolmadığı anlaşılmıştır.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/10019 · K. 2023/1296

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. OLAY VE OLGULAR

IV. GEREKÇE

V. KARAR