Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2022/10122 · K. 2023/8267

5. Ceza Dairesi         2022/10122 E.  ,  2023/8267 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1320 Esas, 2022/1267 Karar KATILANLAR : Hazine, İçişleri Bakanlığı SUÇLAR : Rüşvet alma, rüşvet verme, rüşvet vermeye aracılık etme, tefecilik HÜKÜMLER : 1) Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2022 tarihli ve 2014/224 Esas, 2022/6 sayılı Kararı ile; sanıklardan ... hakkında rüşvet verme, ... hakkında tefecilik suçlarından beraat, ... hakkında rüşvet alma, ... hakkında rüşvet vermeye aracılık etme suçlarından açılan kamu davalarında eylemlerin icrai davranışla görevi kötüye kullanma ve bu suça yardım etme suçlarını oluşturacağı kabulüyle bu suçlardan mahkumiyet, 2) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/1320 Esas, 2022/1267 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince sanıklardan ... hakkında rüşvet verme suçundan verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma ve tefecilik suçlarından, ... hakkında ise icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlerin kaldırılarak kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşmesine. TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2022/1320 Esas, 2022/1267 sayılı Kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'', aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise; "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında; Katılanlar vekiline 07.07.2022 tarihinde tebliğ olunan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği anlaşıldığından, katılanlar vekiline yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda usulüne uygun şekilde ''5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca gerekçeli temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği'' hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, Temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verilmesi halinde ise bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 12.07.2023 tarihinde karar verildi.