Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/10428 · K. 2023/2407

1. Ceza Dairesi         2022/10428 E.  ,  2023/2407 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/241 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 2 ay 15 gün süre ile kahvehane, bar ve içkili mekanlara gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine karar verilmiştir. 2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/241 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2020/9527 Esas, 2020/14126 Karar sayılı kararı ile "dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesi" için bozulmasına karar verilmiştir. 3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2020/698 Esas, 2021/588 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 1 ay 26 gün süre ile kahvehane, bar ve içkili mekanlara gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sübuta, hükmün hatalı gerekçelerle açıklanmasının geri bırakılmadığına, vekalet ücretine ve vesaireye ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ve mağdurun, ... 2 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulundukları, olaydan bir gün önce mağdurun, sanığın burnunda kırık oluşturacak şekilde yaraladığı, olay günü sanığın bir önceki gün yaşadıklarının etkisiyle televizyon izlemekte olan mağdura silahtan sayılan kulplu su bardağını vurarak yaraladığı belirlenmiştir. 2. Sanık üzerine suçlamayı ikrar etmiştir. 3. Sanığın adlî raporları şu şekildedir: a. ... Devlet Hastanesinin, 30.09.2014 tarihli raporuna göre, sanığın, burnunda kırık mevcut olduğu, yaralanmanın basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, b. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 19.01.2016 tarihli raporuna göre, sanığın burnunda meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1) derece olduğu tespit edilmiştir. 4. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 19.01.2016 tarihli raporuna göre, mağdurda meydana gelen yumuşak doku arızasının, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu tespit edilmiştir. 5. Muayene kayıtları, tanık beyanları, adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur. IV. GEREKÇE A. Mağdur Sıfatı Bozma kararı öncesinde 09.10.2015 tarihli celsede mağdurun şikayetçi olmadığını beyan etmesine rağmen katılan olarak gösterilmesi mahallinde giderilebilir maddi hata olarak görülmüştür. B. Sübut Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatım, iki ve üçüncü paragrafındaki adlî raporlar, sanığın ikrara yönelik savunması, mağdur beyanı ve tanık beyanlarına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği saptandığından, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır. C. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasına göre sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel kasıtlı suçlardan adlî sicil kayıtları bulunduğundan, Mahkemece "Sanık sabıkalı olup daha önceden kasıtlı suç işlemiş olduğundan sanık hakkında CMK. 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklindeki gerekçenin yasal, yerinde ve yeterli olduğu anlaşıldığından, Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır. D. Vesaire Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. E. Düzeltme Nedeni Mağdurun, 09.10.2015 tarihli celsedeki şikayetçi olmadığını beyan ettiği, ancak bozma sonrası yapılan yargılamada tekrar davaya katılmasına karar verildiği, bu nedenle de mağdur vekiline vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak anılan hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün kabul edilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (E) numaralı bentte açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2021 tarihli ve 2020/698 Esas, 2021/588 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan vekalet ücretine mahsus bölümün çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde karar verildi.