Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2022/10788 · K. 2024/2512
2. Hukuk Dairesi 2022/10788 E. , 2024/2512 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1564 E., 2022/1558 K. KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2018/1228 E., 2021/370 K. Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı davacı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.04.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Taraflardan kimsenin gelmemiş olduğu belirlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1.Davacı davalı kadın dava dilekçesinde özetle; evlendikleri günden bu yana aralarında şiddetli geçimsizlik oluştuğunu, erkeğin kendisine psikolojik baskı yaptığını, kötü muamele ve darp girişiminde bulunduğunu, hamileyken kendisini darp ettiğini iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 2.Davacı davalı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin müvekkiline karşı fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddet gösterdiğini, eve geç gelmeye, hamile eşi ile ilgilenmemeye, eve gelmediği gecelerde müvekkili aradığında telefonları açmamaya, ekonomik olarak baskı yapmaya, sürekli olarak alkol kullanmaya başladığını, alkol aldığı zamanlarda müvekkiline karşı fiziksel ve sözlü şiddet uyguladığını, evin günlük temel ihtiyaçlarını karşılamadığını, ortak konutun mutfak alışverişini kadının ailesinin yaptığını, kadına ailesinin verdiği harçlığı dahi davalının zorla aldığını, arkadaşlarının yanında kötü davranarak "salak, aptal" gibi hakaretlerde bulunduğunu, davacının ailesini istemediğini, çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığını, son olayda müvekkiline "sen si... git, ama çocuğu alamazsın" dediğini iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, müvekkili için aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, ortak çocuk için 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına 50.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.