Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/10952 · K. 2023/7806

1. Ceza Dairesi         2022/10952 E.  ,  2023/7806 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2689 E., 2021/810 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince ilk defa mahkumiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Eğil Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2017/131 Esas ve 2018/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2019/2689 Esas ve 2021/810 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''sanığın suçunun sabit olması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.500 T.L. Adlî Para cezası ile cezalandırılmasına ve adlî para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, soyut ve çelişkili beyanlardan başka mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; 1. Mağdurun N.V Turkse Perenco şirketinde taşeron işçi olarak çalıştığı, bu şirketin petrol işi ile uğraştığı, suç tarihinde Sincan 02 petrol kuyusu mevkiinde mağdur ile birlikte bulunan şirket elemanlarının sanık ile karşılaştıkları, sanığın daha önceden şirket elamanlarına geçtikleri yolun dedesinden kaldığını, bu nedenle kendisine para vermeleri gerektiğini söylediği, bu talebinin şirket görevlilerince kabul edilmediği, bu sebeple tartışma çıktığı, sanığın mağdurun yüzüne doğru yumruk attığı, bu sırada mağdurun kendisini savunmak için elini kaldırdığında sol el beşinci parmağında basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek, hayati fonksiyonlarına etkisi hafif (1.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. 2. Mağdur aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı kabul etmemiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay tutanağı ve mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin adlî muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan ilk ifadesini doğrulayan adlî muayene raporunun içeriğine ve tanıklar Hamdullah ve Dursun'un kolluk beyanlarına göre, eylemin sübuta erdiği kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2019/2689 Esas ve 2021/810 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eğil Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.