Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2022/10984 · K. 2023/1309

2. Hukuk Dairesi         2022/10984 E.  ,  2023/1309 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki karşılıklı çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı-davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı baba vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı-davalı anne vekili dava dilekçesinde özetle; boşanma ilâmı ile ortak çocuğun velâyetinin anneye verildiğini ve çocukla baba arasında anne eşliğinde kişisel ilişki tesis edildiğini, babanın kişisel ilişki kurulacak zamanlarda anneyi istemediği yerlere gitmeye zorladığını iddia ederek; baba ile çocuk arasındaki ilişkinin anne eşliğinde ve kamuya açık alanlarda olmasına karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı-davacı baba vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; babanın tek isteğinin kişisel ilişki günlerinde çocukla sağlıklı ilişki kurmak olduğunu, annenin çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasını engellemeye çalıştığını, anne eşliğinde kurulan ilişki nedeniyle babanın sürekli boşandığı eşi ile biraraya gelmek durumunda kaldığını, yine aynı sebeple çocuğu sadece açık alanlarda görebildiğini ve çocuğun babanın ailesi ile iletişim kuramadığını iddia ederek; karşı davanın kabulü ile çocukla baba arasında her hafta sonu pazar günleri anne refakati olmadan kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların çocuğa karşı olumsuz bir davranışının bulunmadığı, çocuğun babayla sınırlı sürede ve anne eşliğinde kişisel ilişki kurmasının çocuğun gelişimi açısından uygun görülmediğinin uzman raporunda belirtildiği ve çocuğun babayla refakatsiz daha uzun süreli kişisel ilişki kurmasının üstün yararına uygun olduğu gerekçesi ile; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile ortak çocuk ile baba arasında arasında her hafta sonu pazar günü saat 09:00'dan 18:00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09:00'dan 18:00'e kadar, babalar günü saat 9:00'dan 18:00'e kadar, tekli yıllarda ve çocuğun doğum günlerinde saat 09:00'dan 18:00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı-davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuğun annesi ile de mesai saatleri ve hafta sonlarında vakit geçirebilmesi gerektiğini, çocuğun yaşı dikkate alınmadan uzun süreli kişisel ilişki kurulduğunu ve babanın mesaj kayıtlarındaki tehdit dilinin dikkate alınmadığını belirterek; her iki dava yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; her hafta sonu kurulan kişisel ilişkinin diğer ebeveyni tüm hafta sonları eve bağımlı hale getireceği ve velâyet görevinin yerine getirilmesine engel olacağı gerekçesi ile; istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile velâyeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında her ayın birinci ve üçüncü hafta sonu pazar günü saat 09:00’dan 18:00’e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09:00'dan 18:00'e kadar, babalar gününde saat 09:00'dan 18:00'e kadar, tekli yıllarda ve çocuğun doğum günlerinde saat 09:00'dan 18:00'e kadar yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki tesisine ve sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı-davacı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; çocuğun anneye olduğu kadar babaya da ihtiyacı olduğunu, babanın çocuğa karşı olumsuz bir davranışı olmadığını, uzman raporlarının da bu yönde olduğunu belirterek; kişisel ilişkinin süresi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin İlk Derece Mahkemesince kabul edilen şekliyle düzenlenmesinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin birinci fıkrası, 12 inci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.