III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı
İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2018 tarih ve 2017/172 Esas, 2018/103 Karar sayılı kararı ile erkeğin ağır kusurlu olduğu belirtilerek her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların anne ve babanın ortak velâyeti altına bırakılmasına, çocukların fiilen anne yanında kalmalarına, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar yararına hükmolunan ayrı ayrı aylık 150,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibarıyla aylık 200,00 TL'ye artırılmasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 200,00 TL iştirak nafakasına, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına 7.000,00 TL maddî ve 7.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı
1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından; tazminat miktarları ile tedbir ve iştirak nafakalarının miktarları, ortak velâyet, asıl davada lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, reddedilen tazminat talepleri, ortak velâyet, karşı davada lehlerine vekâlet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
2.Bölge Adliye Mahkemesinin 18.02.2021 tarih ve 2018/2771 Esas, 2021/297 Karar sayılı kararı ile hükmün hangi delillere dayanılarak verildiği, hangi olayların sabit olduğu ve tarafların kusurlu davranışlarının neler olduğu açıkça yazılarak kararda belirtilmediği, bir kısmı özetlenen tanık beyanlarına atıf yapıldığı, boşanmaya neden olan olaylarda erkek ağır kusurlu kabul edilmekle beraber, kadına yüklenen kusurlu davranışın ne olduğunun gerekçede gösterilmediği, bir başka ifade ile, erkeğin ağır kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen erkek tam kusurluymuş gibi gerekçe yazıldığı, bu durumun da gerekçenin kendi içinde çelişkili olmasına neden olduğu belirtilerek tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile esası incelenmeksizin erkeğin karşı davasında kesinleşen boşanma hükmüne ilişkin kısmı hariç olmak üzere İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, diğer istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı
İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin; evlilik birliği içerisinde eşine ve ortak çocuklara şiddet uyguladığı, düzenli bir işte çalışmadığı, balık ve ava giderek evini ihmal ettiği, eşine "sen nasıl kadınsın" diyerek onu aşağıladığı ve eşine karşı kıskanç tavırlar sergilediği; kadının ise evin temizlik ve yemek işleri ile yeterince ilgilenmediği ve çocukların temizlik ve bakımıyla da yeterince ilgilenmediği, hatta banyolarını dahi yaptırmadığı; bu haliyle gerçekleşen olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu, davacı-karşı davalı kadının ise az kusurlu olduğu belirtilerek davacı-karşı davalının boşanma talebi konusuz kaldığından boşanma yönünden karar verilmesine yer olmadığına, erkeğin boşanma talebi kesinleştiğinden boşanma yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına yer olmadığına, ortak çocuklar yararına hükmolunan ayrı ayrı aylık işbu karar tarihinden itibaren aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 300,00 TL iştirak nafakasına, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına 12.000,00 TL maddî ve 12.000,00 TL manevî tazminata, kadının davasında kadın yararına yargılama giderleri ve vekâlet ücretine, erkeğin davasında erkek yararına yargılama giderleri ve vekâlet ücretine karar verilmiştir.
