Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2022/1104 · K. 2024/15793

10. Ceza Dairesi         2022/1104 E.  ,  2024/15793 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2018/270 E., 2018/780 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Esastan ret, Ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması/İade İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, sanık ... yönünden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2017 tarihli ve 2017/262 Esas, 2017/595 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2018/270 Esas, 2018/780 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine, sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, 5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. B. Sanık ... temyiz sebebini bildirmemiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde sanıklar ... ve ...'nın 34 ... plakalı araçla Suruç'tan Şanlıurfa'ya satmak için uyuşturucu madde getirecekleri yönünde istihbari bilgilerin elde edilmesi üzerine aracın takibe alındığı, kolluk görevlilerince araç durdurularak yapılan aramada sanık ... Sinan'ın üzerinde daralı ağırlığı 78,31 gram gelen uyuşturucu madde, sanık ...'ın üzerinde bir paket halinde 0,51 gram uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgili olarak Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen uzmanlık raporuna göre sanık ...'nın üzerinde ele geçen net 66,2 gram ağırlığındaki krem renkli toz maddenin eroin içerdiği ve eroin miktarının 3,972 gram olduğu, sanık ...'ın üzerinde ele geçen net 0,3 gram ağırlığındaki krem renkli toz maddenin eroin içerdiği ve eroin miktarının 0,03 gram olduğu ve tüm bu uyuşturucu maddelerin 2313 sayılı Kanun hükümlerine göre yasaklı maddelerden olduğunun tespit edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar sanıklar ele geçen uyuşturucuların kendilerine ait olduğunu, kullanmak için satın aldıklarını, uyuşturucu ticareti yapmadıklarını beyan etmiş iseler de sanıklar hakkındaki soruşturmanın sanıklara yönelik istihbari bilgi ile başlamış olması, sanıkların yakalanış şekli, sanıklarda ele geçen uyuşturucu maddelerin kişisel kullanım sınırlarını aşan miktarlarda olması dikkate alındığında sanıkların kendilerini suç ve cezadan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş olup sanıkların aynı kasıt ve fikir birliği içerisinde üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapmak amacı ile nakil suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde ve ek kararda isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine ve reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesinin sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükmünün kanuni süresinden sonra istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince, 24.01.2018 tarihli ek ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verildiği ve bu ek kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) başlıklı bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2018/270 Esas, 2018/780 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.