Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2022/11050 · K. 2024/331

7. Ceza Dairesi         2022/11050 E.  ,  2024/331 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/723 E., 2019/609 K. SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 24.09.2014 tarihli ve 2015/503 Esas, 2015/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üste fiilen taarruz suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91 inci maddesinin birinci fıkrasının az vahim hal cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.(Kapatılan) 5. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 24.09.2014 tarihli ve 2015/503 Esas, 2015/507 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/503 Esas, 2015/507 Karar sayılı kararı ile; mahkûmiyet hükmünün noksan soruşturma yönünden bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma üzerine Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2017/723 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üste fiilen taarruz suçundan 1632 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 2.240,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı eylemi işlediğinin şüpheli kaldığına, tahrik hükümlerinin asgari hadden uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmama gerekçelerinin belirtilmediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.P.Er Muhammet Türkdönmez ile sanık P.Er ...’un, 16.07.2013 tarihinde banyo sorumlusu mağdur İkm.Onb. ...’ı banyoya çağırıp o sırada banyoda bulunan İkm.Er ..........ya banyo anahtarını vermesi sebebiyle kızdıkları, müteakiben İkm...’ya vurmaya başladıkları, aralarına girmeye çalışan mağdur İkm.Onb. ...’ın da kafasına ve kulağına vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde darp ettikleri maddi vakıa olarak belirlenmiştir. 2.Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir. 3.16.07.2013 tarihinde düzenlenen olay tespit tutanağı, vaka kanaat raporu, genel adli muayene raporları, tanık ifadeleri ve dosya kapsamında bulunan diğer bütün belgeler incelenerek değerlendirilmiştir. 4.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir. III. GEREKÇE 1."Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere, sanık savunmasına, bozma ilâmına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde üstü konumunda olan mağdurun kafasına ve kulağına vurmak suretiyle gerçekleştirdiği üste fiilen taarruz suçuna konu eyleminin sabit görülerek Mahkemece, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilip, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurularak adli para cezası seçenek yaptırımının tercih edilmiş olmasında ve bir gün karşılığı olarak adli para cezasının suç tarihinde geçerli olan alt sınırdan belirlenerek adlî para cezasının taksitlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2017/723 Esas, 2019/609 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.