Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/11079 · K. 2023/8483

1. Ceza Dairesi         2022/11079 E.  ,  2023/8483 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2894 E., 2021/1888 K. SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2018/390 Esas, 2020/162 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/2894 Esas, 2021/1888 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eylemin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, temel cezanın üst sınırdan tayin edilmesinin hatalı olduğuna, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin yetersiz olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; 1. Katılanın olaydan önce yanında yevmiyeci olarak çalıştığı, sanıktan alacaklı olması nedeniyle taraflar arasında husumetin meydana geldiği, olay tarihinde katılanın, sanığın kullandığı traktörün önünü keserek elinde bulunan demir sopayı traktöre doğru iki kez fırlattığı, demir parçasının traktöre isabet etmesi üzerine araçtan inen sanık ile katılan arasında çıkan kavgada, katılanın demir çubukla sanığa birden fazla kez vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, sanığın ise bıçakla katılanın vücudunun değişik yerlerine on kez vurmak suretiyle onu her iki akciğerde pnömotoraksa neden olacak ... tehlikeye yol açacak, boynundaki 2 cm.lik kesi sebebiyle yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır. 2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık olayda kendisini savunduğunu beyan etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, kolluk görevlilerince tanzim olunan tutanaklar, sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen raporlar dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE A. Meşru Savunmaya, Haksız Tahrike ve Temel Cezanın Tayinine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılan ve sanığın aşamalardaki beyanları, adli muayene raporlarının içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre, katılanın, sanığın sevk ve idaresindeki traktöre demir çubuk fırlatması üzerine sanığın elinde bıçak olduğu halde araçtan indiği, akabinde katılanın elinde demir çubuk, sanıkta ise bıçak olduğu halde karşılıklı kavganın meydana geldiği, katılanın eylemi sebebiyle sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, sanığın ise katılanın vücudunun değişik yerlerine bıçakla on kez vurmak suretiyle saldırıya oranla daha vahim sonuç doğuracak şekilde karşılık verdiği, bu şekilde gerçekleştirdiği eylem sebebiyle cezai sorumluluğunun tamamen ortadan kalkmasının mümkün görülmediği, uygulanan haksız tahrikin yerinde olduğu, suçun işleniş biçimi ve meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, temel cezanın üst sınırdan teşditli olarak tayin edilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Suç Vasfı Yönünden Suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, katılanın toplamda on yerinden göğüs ve boyun gibi ... önemi haiz bölgeleri de hedef alınmak suretiyle yaralanması boyun bölgesinden çeneye doğru uzanan kesinin yüzde sabit ize neden olması ve her iki akciğerinde pnömotoraksa neden olan yaralanması sebebiyle katılanın ... tehlikeye maruz kaldığının anlaşılmasına göre, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi suç vasfı yönünden yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/2894 Esas, 2021/1888 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca infaz edilecek ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.