Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/11128 · K. 2024/3359

1. Ceza Dairesi         2022/11128 E.  ,  2024/3359 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2331 E., 2021/1974 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2018 tarihli ve 2018/422 Esas, 2018/473 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b. Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2019/2331 Esas, 2021/1974 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılanın (aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 37. maddesi delaletiyle 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket etmediğine, fazla ceza tayinine, haksız tahrik indirim oranına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...’in diğer sanık ...’in eylemlerine 5237 sayılı Kanun’un 37. maddesi anlamında iştirak etmediğine ve eylemin azmettiricisi olmadığına, sanık ...’in öldürme kastıyla hareket etmediğine, fazla ceza tayin edildiğine ve haksız tahrik indirim oranına, İlişkidir. III. GEREKÇE Sanıklar ... ve ...’in kardeş oldukları, olaydan önce sanık ...’in eşi olan tanık ...’nin katılan ...’e ait iş yerinde bir müddet çalıştığı, bu sırada tanık ... ile katılan ... arasında ilişki başladığı, sanık ...’in şüphelenmesi üzerine tanık ...’nin durumu eşine anlatıp iş yerinden ayrıldığı, olay günü sanıklar ... ve ... yanlarında tanık ... de olduğu halde katılan ...’in dükkanın önünden geçtikleri sırada katılanın sanık ...’e laf atıp eşiyle yaşadığı ilişkiye atıfta bulunarak hakaret ettiği, bunun üzerine sanık ...’in katılan ...’in başına sopa ile vurduğu, akabinde sanık ... ile katılan ... arasında boğuşma başladığı, sanık ...’in bu sırada kardeşi olan diğer sanık ...’e “Vur, vur!” şeklinde bağırmaya başladığı, sanık ...’in belinden ruhsatlı tabancasını çıkardığı, inceleme dışı katılan ...’ın sanık ...’e engel olmaya çalışarak silahı tekrar beline koyduğu ancak sanık ...’in “Vur, sık!” şeklinde sözlerine devam etmesi üzerine silahı tekrar çıkardığı kendisine engel olmak isteyen katılan ...’a doğrultarak “Sen karışma!” dediği ve ardından kendisini tutan sanık ...'den kurtulmaya çalışan katılan ...’in karın bölgesine bir kez ateş ettiği, devamında havaya bir el ateş edip tekrar katılan ...’in karın bölgesine ateş ettiği, sanıklar ... ve ...’in üzerinde ortak hâkimiyet kurarak iştirak halinde gerçekleştirdikleri bu eylemleri neticesinde katılan ...’in batın bölgesine isabet alan 2 adet kurşunun mesane yaralanmasına neden olup bacaktan çıktığı, katılanın hayatî tehlike geçirdiği olayda; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurarak fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiklerinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların eylemde kullandıkları aletin elverişliliği, hedef aldıkları vücut bölgesi, katılanda meydana gelen yaralanmaların yeri ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek sanıkların eylemleri ve bunun neticesinde katılanda meydana gelen zarar ve tehlikeyle orantılı şekilde belirlendiği, katılandan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının da isabetli olduğu anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2019/2331 Esas, 2021/1974 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2024 tarihinde karar verildi.