Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/11355 · K. 2023/7788

1. Ceza Dairesi         2022/11355 E.  ,  2023/7788 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Basit kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; ilk derece mahkemesince sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın mahkûmiyetine karar verildigi, sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiginde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüge giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince mahkûmiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Devrekani Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/129 Esas, 2020/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 25 ... maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2020/891 Esas, 2021/1329 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; meşru savunma nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Müşteki ve sanığın resmi nikahlı eş oldukları, aralarında şiddeti geçimsizlik bulunup olay günü müştekinin Devrekani'de bulunan dükkanının önünde tartıştıkları, karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, aralarında arbede yaşandığı, müştekinin sanığa vurduğu, sanığın da müştekiyi bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilecek nitelikte yaraladığı, önce müştekinin sanığa haksız yere saldırdığı, sanığın kendisine karşı gerçekleşen haksız saldırıyı gücünün yetmemesi üzerine eşini hafifçe bıçakla yaralaması, o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı bir biçimde saldırıyı defetmek zorunluluğu ile işlediği, sanığın bu durumda eyleminin meşru savunma koşulları altında kaldığı kanaatine varılmakla kasten yaralama suçundan beraatine karar verildiği belirtilmiştir. 2. Sanık savunması, müşteki beyanı, tanık anlatımı, kolluk tutanakları, doktor raporları, nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanık ile eşi müşteki arasında şiddetli geçimsizlik bulunduğu, müştekinin önleyici tedbir kararı nedeniyle yaklaşık bir buçuk aydır iş yerinde kaldığı, tedbir kararında öngörülen sürenin bitmesine rağmen iş yerinde kalmaya devam ettiği, olay tarihinde sanığın borç olarak verdiği parayı istemek için müştekinin iş yerine geldiği, yaşanan tartışmanın karşılıklı hakaretleşme ve kavgaya dönüştüğü, müştekinin sanığa tokat atıp boğazını sıkarak beden yoluyla, sanığın da müştekiyi bıçakla sağ kalçasından yaraladığı, yaralanmaların basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde olduğu, kavganın ihbar üzerine olay yerine gelen polis tarafından sonlandırıldığı, sanığın bıçağı kendi rızasıyla polise teslim ettiği, sanığın meşru savunmaya yönelen kaçamaklı savunmalarına itibar edilemeyeceği, sabit görülen fiiliyle eşi müştekiye karşı silahla basit yaralama suçunu işlediği anlaşılmakla atılı suçtan cezalandırılmasına, suç işlemeye eğilimli kişiliği dikkate alınarak seçenek cezalardan hapis cezası tercih edilmesine, aynı olayda iki nitelikli hal bulunması nedeniyle temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmasına, karşılıklı kavga ve hakaret şeklinde gelişen olayda ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi karşısında hakkında asgari (1/4) oranda haksız tahrik indirimi yapılmasına karar verildiği belirtilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, adil yargılanma ve savunma hakkının ihlalinin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, müştekiden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının, söz ve eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2020/891 Esas, 2021/1329 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Devrekani Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.