Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2022/1136 · K. 2022/9960

4. Ceza Dairesi         2022/1136 E.  ,  2022/9960 K. "İçtihat Metni" K A R A R Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1 ve 43/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2012 tarihli ve 2012/27 esas, 2012/1079 sayılı kararının, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 22/11/2016 tarihli ve 2015/20643 esas, 2016/18005 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, Türk Ceza Kanununun 265/1 ve 43/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli ve 2017/4 esas, 2018/124 sayılı kararının Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 27/03/2019 tarihli ve 2018/4420 esas, 2019/6024 karar sayılı ilamı ile yeniden bozulmasını takiben, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2020 tarihli ve 2019/625 esas, 2020/705 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/12/2021 gün ve 2021/137017 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi: İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine ilişkin görevi yaptırmamak için direnme suçunun 5237 sayılı Kanunun 265/1. maddesinde öngörülen cezasının miktar ve nevi itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu, sanığın müsnet suçu 15/12/2011 tarihinde işlediği, iddianame tarihinin 02/01/2012 olduğu, sanığın mahkeme huzurunda sorgusunun yapıldığı 27/05/2012 tarihinde zamanaşımı süresinin kesildiği ve 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı, bu tarihten sonra sanık hakkında verilen ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2012 tarihli ve 2012/27 esas, 2012/1079 sayılı mahkumiyet kararı ile birlikte zamanaşımı süresinin tekrar kesildiği, söz konusu karar tarihinden itibaren anılan sürenin yeniden işlemeye başladığı, ancak 03/10/2012 tarihli kararın Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 22/11/2016 tarihli ve 2015/20643 esas, 2016/18005 karar sayılı ilamı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılama sonucunda ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarihli mahkumiyet kararı verildiği ve bu halde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin son mahkumiyet kararından itibaren yeniden işlemeye başladığı anlaşılmakla, son mahkumiyet tarihi olan 07/02/2018 tarihinden düşme kararının verildiği 21/10/2020 tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 15/12/2011 tarihinden itibaren de olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir. Hukuksal Değerlendirme: 5237 sayılı TCK'nın 66. maddesinde: “1- Kanunda başka türlü yazılmış olan hâller dışında kamu davası; a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl, b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi beş yıl, c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda on beş yıl, e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl geçmesiyle düşer.” hükümleri yer almıştır. Aynı Kanun'un 67. maddesinde ise: “(1) Soruşturma ve kovuşturma yapılmasının, izin veya karar alınması veya diğer bir mercide çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hâllerde; izin veya kararın alınmasına veya meselenin çözümüne veya kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırılıncaya kadar dava zamanaşımı durur. (2) Bir suçla ilgili olarak; a) Şüpheli veya sanıklardan birinin savcı huzurunda ifadesinin alınması veya sorguya çekilmesi, b) Şüpheli veya sanıklardan biri hakkında tutuklama kararının verilmesi, c) Suçla ilgili olarak iddianame düzenlenmesi, d) Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa, mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, dava zamanaşımı kesilir. (3) Dava zamanaşımı kesildiğinde, zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar. Dava zamanaşımını kesen birden fazla nedenin bulunması halinde, zamanaşımı süresi son kesme nedeninin gerçekleştiği tarihten itibaren yeniden işlemeye başlar. (4) Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar.” hükümleri yer almaktadır. Ayrıca, 5271 Sayılı CMK’nın 231/8. maddesinin c bendinde ise: “Denetim süresi içinde dava zamanaşımı durur.” hükmü yer almaktadır. İnceleme konusu somut olayda, sanığın, 15/12/2011 tarihinde gerçekleştirdiği tehdit suçundan dava açılması üzerine, 27/05/2012 tarihinde sorgusunun yapıldığı, yargılama sürecinde 03/10/2012 ve 07/02/2018 tarihlerinde sanık hakkında mahkumiyet kararları verildiği, bu kararların Yargıtay tarafından temyiz incelemesi sonucu bozulduğu, mahkemece olağan ve olağanüstü zamanaşımı süreleri karar tarihinde dolmadığı gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırıdır. Sonuç ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, 1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ... hakkında, ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2020 tarihli ve 2019/625 esas, 2020/705 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, 2- Dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.