Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2022/11422 · K. 2025/3225
4. Ceza Dairesi 2022/11422 E. , 2025/3225 K. "İçtihat Metni" SAYISI : 2019/3645 E., 2021/1115 K. SUÇLAR : Göçmen kaçakçılığı, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddine dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince, göçmen kaçakçılığı suçundan verilen 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince duruşmalı yapılan incelemede, anılan hükümler kaldırılarak göçmen kaçakçılığı suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiştir. 2.Anılan hükümlere yönelik sanığın temyiz başvurusu üzerine, temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; sübuta, ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında bulunmaması ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemlerini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde de, ek kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.