Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2022/1173 · K. 2022/4225

10. Ceza Dairesi         2022/1173 E.  ,  2022/4225 K. "İçtihat Metni" Mahkeme : KAHRAMANMARAŞ 8. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 1-Karar tarihinde Kahramanmaraş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün verildiği duruşmada bizzat veya SEGBİS ile hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek CMK’nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, 2- Sanığın daha önce işlediği 19.06.2014 tarihli eylemi hakkında Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2014 tarih ve 2014/10745 soruşturma numaralı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise de söz konusu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılması üzerine Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2015 tarih ve 2015/751 esas sayılı iddianamesi ile Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dava açıldığı, sanığın 19.06.2014 tarihli aynı eylemi hakkında Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2014 tarih ve 2014/3657 esas sayılı iddianamesi ile de uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, söz konusu davaya ilişkin Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/201 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada, sanık hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 10 ay hapis cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 2015/751 esas sayılı iddianame ile Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davada ise sanığın 19.06.2014 tarihli aynı eylemi yönünden Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/201 esas sayılı dosyasında hüküm verilmesi ve bu hükmün kesinleşmesi nedeniyle CMK 223/7. maddesi uyarınca mükerrer davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla, Sanığın incelemeye konu 20/04/2015 tarihli suç tarihli eylemi 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hallerinde, Hakkında kamu davası açılması gerekirken, kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davasının açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve 6545 sayılı Yasa'nın 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması, Kabule göre; 3- Suça konu uyuşturucunun miktarı, önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesine göre, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılması yerinde ise de fazla uzaklaşılarak belirlenmesi, 4- 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.