Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/11830 · K. 2024/4099

1. Ceza Dairesi         2022/11830 E.  ,  2024/4099 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1465 E., 2021/1866 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde belirlenmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2019 tarihli ve 2019/213 Esas, 2019/458 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve aynı maddenin son fıkrası, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2020/1465 Esas, 2021/1866 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin meşru savunma kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, aksi halde sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ve haksız tahrik indiriminin derecesine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Olay günü, sanığın arkadaşı olan temyiz dışı Özgür ile birlikte olay yerinde iken, katılanın arkadaşı Salih'i evine bırakmak üzere yanında diğer arkadaşı Muhammet'te olduğu halde araçla olay yerine geldiği, önce sanık ve arkadaşı ile konuştukları onların ayrılmasından sonra sanığın babası olan Alişan'ın aracın yanına geldiği, sanığın esrar kullandığını babasına söylediği, sanığın babası olan Alişan'ın bu nedenle sanığa kızıp azarlaması üzerine, sanığın olay yerine geldiği tartışma sırasında katılanın sanığa hakaret ettiği, sanığın arkadaşıyla birlikte olay yerinden uzaklaşmakta iken katılanın bu kez babasına yönelik hakaretlerini duyan sanığın katılanın yanına gelerek bıçakla 5 kez vurduğu katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, tanıkların müdahalesiyle eylemine son verdiği, anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişli olması, hedef alınan vücut bölgeleri, katılandaki yaralanmaların ağırlığı dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, mağdurdan sanığa yönelen eylemin ulaştığı boyut nazara alındığında sanık lehine asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2020/1465 Esas, 2021/1866 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.