İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi01.07.2024

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/12016 · K. 2024/4814

1. Ceza Dairesi 2022/12016 E. , 2024/4814 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/61 E., 2021/1372 K. SUÇLAR : Nitelikli kasten yaralama HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması 1. Sanıklar ..., ... ve ...'nin, mağdur ...'ya karşı iştirak halinde kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen kararlar aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz kanun yoluna tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır. 2. Suça sürüklenen çocuk ...'ın, katılan ...'e karşı kasten yaralama suçu yönünden hükmün incelenmesinde hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanu'un 298/1. maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Trabzon 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli ve 2018/477 Esas, 2020/261 Karar sayılı kararı ile; Sanıklar ..., ..., ..., ...'nin, katılan ...'e karşı "kasten yaralama" suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 61, 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/1-b-d-son ve 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 6 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.09.2021 tarihli ve 2021/61 Esas, 2021/1372 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sonuç cezaların 5 yıl 25 ay olarak düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ...'nin, mağdur ...'ya karşı iştirak halinde kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden; Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır. B. Suça sürüklenen çocuk ...'ın, katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği kurulan kesin hüküm yönünden temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. C. Sanıklar ..., ..., ..., ...'nin, katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden; 1.Tüm dosya içeriğine ve izlenen kamera kayıtlarına göre; sanıkların fındık boşaltma işi için Trabzon ilinde bulundukları sırada başka bir grupla iki kere kavga ettikleri, bu olaylar nedeniyle aralarında husumet başladığı, sonrasında sanıklar ..., ..., ..., ... ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın önceki kavga olaylarıyla bir ilgisi olmayan, sırf karşı grup içerisinde bulunması sebebiyle katılan ...'ü olay günü yolda görmeleri üzerine birçok sopa darbesiyle darp ettikleri, bir kısım şahısların araya girmesi üzerine olayın sonlandığı, meydana gelen darp neticesinde katılan ...'ün hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, kafada 4. Derece kemik kırığı oluşacak ve konuşmada sürekli zorluğa neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandıklarının anlaşıldığı, eylemin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir eylem tespit edilmediği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma sebebi dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Tüm dosya içeriğine ve izlenen kamera kayıtlarına göre; sanıkların kendilerine yönelik eylemi bulunmasa da husumetli oldukları grup içinde yer aldığını düşündükleri katılanı yolda görmeleri üzerine olay öncesinde araçlarına koydukları 4 sopa ile darp etmeye başladıkları, katılanın kaçamayarak yere düştüğü, sanıkların katılanın kafa bölgesine vurmaya devam ettikleri, olay yerinde bulunan şahısların araya girmesi sebebiyle darp olayının sonlandığı, katılanın bu yaralanma neticesinde hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, kafa kubbe kemiğinde 4. Derece kemik kırığı oluşacak ve konuşmada sürekli zorluğa neden olacak şekilde yaralandığı olayda; kullanılan silahların niteliği, darbe sayıları, hedef alınan vücut bölgeleri ile meydana gelen yaralanmaya göre sanıkların fiili ile açığa çıkan kastlarının katılanı öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81, 35. maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükümler kurulması gerektiği gözetilmeden suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/12016 · K. 2024/4814

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. GEREKÇE

IV. KARAR