Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2022/1203 · K. 2023/2423

7. Hukuk Dairesi         2022/1203 E.  ,  2023/2423 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 11.06.2021 tarih ve 2020/93 Esas 2021/122 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davacının el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 2989 ada 9 parsel üzerinde bulunan binanın dava konusu 24 numaralı bağımsız bölümünün müvekkilini adına kayıtlı olduğunu, tarafların boşanma kararı kesinleşmiş olduğu halde davalının taşınmazı haksız olarak kullanmaya devam ettiğini belirterek, el atmanın önlenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 18.03.2021 tarihli dilekçesi ile ecrimisil talebini 15.600,00 TL olarak güncellemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın aile konutu olduğunu, tarafların boşandığını ve boşanma kararının kesinleştiğini, taraflar arasında devam eden mal rejimi davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, müvekkilinin taşınmaza haksız el atması bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının halen davacının maliki olduğu dava konusu bağımsız bölümde oturduğu, tarafların boşanma kararının kesinleşmesiyle birlikte davacının dava tarihine kadar ecrimisil talep etme hakkını olduğu, aile mahkemesinde görülen mal rejimi davasının şahsi nitelikte olup mülkiyet hakkına dayanan davada bekletici mesele yapılmasına gerek olmadığı belirtilerek, davanın kabulüne, dava konusu 24 numaralı bağımsız bölüme el atmanın önlenmesine, 15.600,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf başvurusunda, davalının dava konusu taşınmazı tarafların müşterek çocukları ile birlikte kullandığını, müşterek çocuklardan birinin engelli olduğunu, davacının davalıya çocuklar okulu bitirene kadar evde oturması için izin verdiğini, davacı rızasını geri almamış olduğuna göre davalının kullanımının haksız olmadığını ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; müşterek çocuk varsa ve dava konusu konutta davalı eski eş ile birlikte kalıyorlarsa, eşler arasındaki boşanmanın kesinleşmesiyle davalı eski eşin kendiliğinden ecrimisil ödemeye mahkum edilmeyeceği; hayatın olağan akışı gereği, davacı eşin müşterek çocukları ile birlikte davalı eski eşin dava konusu konutta kalmasına muvafakat ettiğinin kabulü gereği; davacı lehine ecrimisile hükmedilmesi için davacı eşin, davalı eski eşe verdiği kabul edilen muvafakatını ecrimisil dava tarihinden önce geri aldığını, konuttan çıkarma iradesini ilettiğini ispat etmesi gerektiği, eldeki davada bu şartın gerçekleşmediği dikkate alınarak ecrimisile ilişkin davanın reddine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, davalı vekilinin istinaf başvurusunun bu yönden kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dava konusu bağımsız bölüme el atmanın önlenmesine, ecrimisil isteminin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyizinde, ecrimisil isteminin kabulü gerektiğini ileri sürmüştür. 2. Davalı vekili temyizinde, dava konusu bağımsız bölümü davacı ile müşterek çocukları ile birlikte kullandığını, kullanımının haksız olmadığını, taşınmazdan çıkması durumunda çocukların mağdur olacağını ileri sürmüştür. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı fazla alınan harcın davacıya iadesine, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.