Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/12065 · K. 2024/6016

1. Ceza Dairesi         2022/12065 E.  ,  2024/6016 K. "İçtihat Metni" T U T U K L U D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E T A L E P L İ MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1243 E., 2022/1806 K. MAKTUL : ... KATILANLAR : ..., ..., ... SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 55271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/269 Esas, 2022/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.09.2022 tarihli ve 2022/1243 Esas, 2022/1806 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili, sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 87/4 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrik ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Oluşa ve dosya kapsamında göre; sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet olmaması, olay öncesinde birbirlerini tanımamaları, sanığın, ani gelişen kavga ortamında maktulü yaraladığı, ciddi bir engel olmamasına rağmen kendiliğinden eylemine son vermesi dikkate alındığında, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin, inandırıcı delil bulunmadığı ve suçun nitelendirilmesine ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdîre göre bölge adliye mahkemesi tarafından ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.09.2022 tarihli ve 2022/1243 Esas, 2022/1806 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi. (Karşı Oy) K A R Ş I O Y Maktul ...’nun olay mahallinde taksiye binmek için yol kenarına geldiği, boş olduğunu düşündüğü yoldan geçmekte olan taksiye el kaldırdığı, ancak taksinin içerisinde ...’ın bulunduğu ve aynı yerde bekleyen arkadaşı ...’i almak için geldiği, maktulün taksiye binmek istemesi üzerine ... ile tartıştığı, maktulün kendisine sinkaflı sözler etmesine sinirlenen ...’nın maktul ...’nin suratına bir tokat attığı, buna karşılık maktulün de ...’nın burnuna yumruk vurduğu, bunu gören sanık ...’ın maktul ...’ye arkasından sarılarak sert şekilde yere düşürdüğü ve maktul hareketsiz bir şekilde yerde yatarken maktulün kafasına sert bir şekilde ezer şeklide iki tekme daha attığı, devamında sanık ...’ın Emine ve ...’yı çekiştirerek taksiye bindirip gönderdiği, kendisinin de olay mahallinden ayrıldığı, maktul ...’nin hastaneye kaldırıldığı, tedavisi devam ederken olaydan yaklaşık 45 gün sonra 02.11.2020 tarihinde hayatını kaybettiği, 09.03.2021 tarihli Ankara Adlî Tıp Kurumundan ve 15.10.2021 tarihli İstanbul Adlî Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulundan alınan raporlarda; maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığı ile birlikte beyin kanaması ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin 13.09.2020 tarihinde maruz kaldığı darp olayına bağlı yaralanması ile ölümü arasında illiyet bağı olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un “kasten öldürme” başlığı altında 81. maddesinde düzenlenen suçun manevi unsuru öldürme kastı iken, 87. maddesinin 4. fıkrasında düzenlenen yaralama sonucunda ölme neden olma suçunun manevi unsuru yaralama kastıdır. Kasten öldürme suçu ile kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçu arasındaki ayırıcı kriterlerden en önemlisi manevi unsur farklılığıdır. Daha açık bir ifadeyle failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak kastının belirlenmesi gerekir. Olayda; Sanığın olaya ilişkin video görüntülerinde görüldüğü şekilde olay öncesi başka bir şahsa saldırdığı ve darp ettiği görüntüler, maktulü yaraladıktan sonra kendisine müdahale etmek isteyen çevresinde bulunan kişilere karşı saldırgan tavırları dikkate alındığında, sanığın maktulü yere sert bir şekilde vurması sonrası hareketsiz kalmasına rağmen maktulün kafasını ezer şekilde ayağı ile birden çok kez vurarak yaraladığı eyleminin adam öldürme suçunu oluşturmasına rağmen kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan kurulan hükmün Dairemizce onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.