Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/12099 · K. 2024/4422

1. Ceza Dairesi         2022/12099 E.  ,  2024/4422 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1911 E., 2021/254 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçeleirnde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2017/355 Esas, 2019/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81,35/2,62,53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2019/1911 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Dosya içeriğine göre; katılanın aşamalardaki beyanlarında kendisine ait bahçede çalıştığı sırada sanık ile karşılaştığını, sanığın elinde bulunan balta ile katılanın kafasına vurduğunu ve olay yerinden kaçarak uzaklaştığını beyan ettiği, sanığın soruşturma evresinde ve mahkeme huzurunda alınan savunmasında, olay günü kendisinin Ilıca mevkinde bulunan tarlasını sulamaya gittiğini, akşam saat 17:00 sıralarında eve döndüğünü ve bir daha dışarıya çıkmadığını, katılanla komşu olan tarlasına olay günü hiç gitmediğini, katılanı kendisinin yaralamadığını ve suçsuz olduğunu beyan etmişse de 23.09.2017 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında olay günü sanık ...'in tarlasının sulandığına ilişkin gözlemde bulunulduğu, katılanın yaralı vaziyette eve gelmesi üzerine ailesinden olan tanıkların olaydan hemen sonra alınan beyanlarında katılanın kafasının kanadığını görmeleri üzerine olayı kimin yaptığını sorduklarında sanığın yaptığını kendilerine söylediğini bildirdikleri, katılanın kendisine nacak ile vuran şahsı sanık olarak aşamalardaki beyanlarında ifade etmesi, dinlenen tanık beyanlarına göre katılanın sanığa iftira atmasına sebep olacak herhangi bir husumetlerinin bulunmadığı da anlaşıldığından katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görülmüş, sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının mahkûmiyete yönelen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.02.2021 tarihli ve 2019/1911 Esas, 2021/254 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.