Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/12101 · K. 2024/3676

1. Ceza Dairesi         2022/12101 E.  ,  2024/3676 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1642 E., 2021/1781 K. SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2020 tarihli ve 2019/178 Esas, 2020/93 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1,3-e, 87/1-d-son, 29, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2020/1642 Esas, 2021/1781 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanık ile katılanın olay tarihinden önce birbirlerini tanımadıkları ancak küçük bir ilçede ikamet ettiklerinden birbirleriyle zaman zaman karşılaştıkları, katılanın olay tarihinde Karizma Bar isimli iş yerinde tek başına alkollü içki içtiği, sanığın da aynı mekanda alkol aldığı, katılanın hesabı ödeyip mekandan ayrılacağı sırada sanık ile göz göze geldikleri ve aralarında tespit edilemeyen bir sebepten dolayı tartışmaya başladıkları, itekleşmeye devam eden tarafların mekanın çıkış kapısına kadar bu şekilde geldikleri, iş yerinin giriş kapısında katılanın sanığa yumruk atmak için hamle yaptığı ancak aldığı alkolün de etkisiyle sanığa isabet ettiremediği ve dengesini de kaybederek yere düştüğü, bu sırada sanığın sürekli yanında taşıdığı bıçakla katılanın karın bölgesine hedef gözetip vurarak sağ inguinal bölgedeki yaralanmasının hayati tehlikeye yol açacak şekilde yaraladığı, sanığın katılanın ayağını bükmesi üzerine son iki darbenin baldır kısmına isabet ettiği, devamında ayağa kalkarak ve sanığın yanından koşarak uzaklaştığı, bu nedenle eylemine devam edemediği anlaşılmıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın yere düşen katılanın kasık bölgesini hedef gözeterek bıçakla iki kez vurduğu, sağ inguinal bölgedeki bıçak yarasının batına nafiz olup yaşamsal tehlike oluşturduğu, sanığın eylemlerine devam ettiği esnada katılanın kaçarak kurtulmasına göre, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak tayininde isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2020/1642 Esas, 2021/1781 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.