Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2022/1213 · K. 2023/3924

9. Ceza Dairesi         2022/1213 E.  ,  2023/3924 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/290 E, 2021/460 K. SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. İlk Derece mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, belirlenen tarihte müdafiinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Pendik Cumhuriyet Savcılığının 16.12.2009 tarihli ve 2009/1315 soruşturma numaralı iddianamesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan dava açıldığı, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2012 tarihli ve 2009/1306 Esas, 2012/957 Karar sayılı kararı ile sanık mağdurenin ruh sağlığı bozulduğu anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkrası uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosya görevli Kartal Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. 2. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2014/193 Esas, 2016/111 Karar sayılı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2014/193 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/8505 Esas, 2021/2612 Karar sayılı kararı ile "5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükmün kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık duruşmada tefhiminin zorunlu olduğu gözetilmeden ara karara istinaden kapalı yürütülen yargılama sonunda hükmün verileceği celse kapalılığın kaldırıldığına dair ara karar verilmeksizin gerçekleştirilen duruşma neticesinde kurulan hükmün kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun'dan önceki 5237 sayılı Kanunu’nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.