Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2022/1252 · K. 2022/9037

2. Ceza Dairesi         2022/1252 E.  ,  2022/9037 K. "İçtihat Metni" Mala zarar verme suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 29 ve 62/1. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, REŞADİYE Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2020 tarihli ve 2019/221 esas, 2020/134 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/11/2021 gün ve 94660652-105-60-10615-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/12/2021 gün ve 2021/144123 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya aslının diğer sanık yönünden istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşıldığından onaylı dosya sureti üzerinde yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, somut olayda 23/03/2019 tarihinde müşteki ....,'e ait ... plakalı araca aynı gün gece saatlerinde kavga ettiği şahıslar olan ... ve ... tarafından zarar verildiği iddiasıyla yürütülen soruşturma sonunda, mala zarar verme suçundan delil yetersizliği nedeniyle şüpheli ... hakkında Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/06/2019 tarihli ve 2019/238 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği, bununla birlikte aynı soruşturma dosyasında şüpheliler ... ve ... hakkında silahla tehdit suçundan, ....,hakkında ise basit yaralama suçundan Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/09/2019 tarihli ve 2019/156 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yargılamanın Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/221 esasında görüldüğü, Öte yandan, Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2020 tarihli ve 2019/265 esas, 2020/6 sayılı kararına konu dosyada, Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığının 14/10/2019 tarihli ve 2019/191 esas sayılı iddianamesiyle daha önce hakkında aynı olayla ilgili ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şüpheli ... hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açıldığı, aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunması sebebiyle Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/221 esas sayılı dosyasına birleştirme kararı verildiği, Evvelce aynı fiilden dolayı mala zarar verme suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen sanık ... hakkında birleşen dosyanın iddianamesi ile aynı suçtan suçtan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2020 tarihli ve 2019/221 esas, 2020/134 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1-2. maddesindeki, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. (2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeye nazaran, Mala zarar verme suçundan sanık hakkında Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/06/2019 tarihli ve 2019/238 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın itiraz edilmeden kesinleştiği, anılan kararla ilgili kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilip bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmesi hâlinde sanık hakkında aynı suç nedeniyle kamu davasının açılabileceği, dosya kapsamında sulh ceza hâkimliğince verilen bir kararın bulunmadığı, sözü edilen suç nedeniyle soruşturmaya devam edilmek suretiyle iddianame düzenlenip dava açılamayacağı, bu nedenle sanık hakkında usulüne uygun şekilde açılmış bir kamu davası bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Dosya kapsamına göre, somut olayda 23/03/2019 tarihinde müşteki ...'e ait ... plakalı araca aynı gün gece saatlerinde kavga ettiği şahıslar olan ... ve ... tarafından zarar verildiği iddiasıyla yürütülen soruşturma sonunda, mala zarar verme suçundan delil yetersizliği nedeniyle şüpheli ... hakkında Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/06/2019 tarihli ve 2019/238 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, bu kararın sanık ve müştekiye doğrudan MERNİS adreslerine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince “MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan tebligat işlemlerinin usule aykırı olmasından dolayı bu ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmediği, bununla birlikte aynı soruşturma dosyasında şüpheliler ... ve ... hakkında silahla tehdit suçundan, Murat Güner hakkında ise basit yaralama suçundan Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/09/2019 tarihli ve 2019/156 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yargılamanın Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/221 esasında görüldüğü, Öte yandan, Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2020 tarihli ve 2019/265 esas, 2020/6 sayılı kararına konu dosyada, Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığının 14/10/2019 tarihli ve 2019/191 esas sayılı iddianamesiyle daha önce hakkında aynı olayla ilgili ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şüpheli ... hakkında mala zarar verme suçundan kamu davası açıldığı, aralarında fiili ve hukuki irtibat bulunması sebebiyle Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/221 esas sayılı dosyasına birleştirme kararı verildiği, Evvelce aynı fiilden dolayı mala zarar verme suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen sanık ... hakkında birleşen dosyanın iddianamesi ile aynı suçtan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Reşadiye Asliye Ceza Mahkemesinin 17/09/2020 tarihli ve 2019/221 esas, 2020/134 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1-2. maddesindeki, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. (2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeye nazaran, Mala zarar verme suçundan sanık hakkında Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/06/2019 tarihli ve 2019/238 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesi beklenip, sonradan anılan kararla ilgili kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilip bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmesi hâlinde sanık hakkında aynı suç nedeniyle kamu davasının açılabileceği, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kesinleşmediği gibi dosya kapsamında sulh ceza hâkimliğince verilen bir kararın bulunmadığı, sözü edilen suç nedeniyle soruşturmaya devam edilmek suretiyle iddianame düzenlenip dava açılamayacağı, bu nedenle sanık hakkında usulüne uygun şekilde açılmış bir kamu davası bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (REŞADİYE) Asliye Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 17.09.2020 tarihli ve 2019/221 E., 2020/134 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 11/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.