Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/12531 · K. 2024/4351

1. Ceza Dairesi         2022/12531 E.  ,  2024/4351 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1611 E., 2022/1301 K. SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1 maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2019/345 Esas, 2021/237 Karar sayılı bozma üzerine kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2021/1611 Esas, 2022/1301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ile sanık müdafiinin, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suç vasfının yaralama olduğuna, sanığın öldürme kastı olmadığına, meşru savunma şartlarının oluştuğuna, haksız tahrik indiriminin üst hadden uygulanması, beraat karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Olay tarihinde gece vakti sanık ...'ın kız arkadaşı tanık Nazlı ile sahile gittikleri, denize girdikleri, mağdurlar ... ve ...'ün de arkadaşları tanık ... ile deniz kenarında oturdukları, sanık ile mağdurlar arasında tartışma çıktığı, sanığın denizden çıkarak tartışmaya devam ettiği ve tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın önce mağdur ...'ü bir bıçak darbesi ile yaraladığı, sonrasında ...'yi kovalamaya başladığı ve mağduru çok sayıda bıçak darbesi ile hayati tehlike geçirmesine, yüzünde sabit iz kalmasına ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, 1. Dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği dikkate alındığında sanık hakkında "asgari oranda" haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde (1/3) oranda indirim uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ile kullanılan aletin elverişliliği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığı, dolayısıyla meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu kasten yaralama suçunun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin bu suça yönelen temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 15.04.2022 tarihli ve 2021/1611 Esas, 2022/1301 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.