Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2022/12599 · K. 2022/15007
4. Hukuk Dairesi 2022/12599 E. , 2022/15007 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Güroymak Asliye Hukuk Mahkemesi Yaralanmadan kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini davasının kısmen kabulüne, maddi tazminat kabulü ile 292.946,67 TL maddi tazminatın 17.11.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 30.000 TL manevi tazminatın 17.11.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara karşı, davalı vekilinin harç dışındaki istinaf taleplerinin esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
K A R A R
Davacı vekili, müvekkilinin 17/11/2014 günü saat 17:30 sıralarında karayolu üzerinde yürüdüğü sırada havanın karanlık olmasının da etkisiyle rögar kapağı olmayan yağmur suyu tahliye çukuruna düşerek sol diz kapağını kırmak suretiyle yaralandığını, Güroymak Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1008 soruşturma sayılı dosyasında yapılan soruşturma neticesinde olayın meydana geldiği yerin Karayolları 112. Şube Şefliği sorumluluğu ve denetiminde olduğunun tespit edildiğini, olay tarihi itibariyle Karayolları 112. Şube Şefi hakkında soruşturma izni verildiğini, Güroymak Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/218 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporlarından da anlaşılacağı üzere davalı idarenin kusurlu olduğunu, ceza mahkemesinde davalı idare sorumlusu hakkında ceza verildiğini ve verilen cezanın kesinleştiğini, müvekkilinin Van 3. İdare Mahkemesince aldırılan heyet raporunda %16 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği ve 17/11/2014 tarihinden itibaren 9 aya kadar geçici iş göremezliği bulunduğu yönünde rapor düzenlendiğini, kazadan önce müvekkilinin Bitlis Güroymak ilçesinde taksi şoförlüğünü yaparak geçimini sağladığını, ancak bu kaza nedeni ile dizinde kalıcı hasar meydana geldiğini ve bu sakatlığından dolayı çok zor şartlar altında çalışmak durumunda kaldığını, müvekkilinin sağlıklı iken yapmış olduğu işleri kazadan sonra yapamaz hale geldiğini, müvekkilinin sakatlığının müvekkilde derin acılar oluşturduğunu, manevi olarak müvekkilini etkilediğini iddia ederek, 1.000,00 TL geçici iş göremezlik, 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 50.000,00 TL manevi tazminatın kazanın meydana gelen tarih olan 17/11/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiş, 07.06.2021 tarihli dilekçesi ile geçici iş göremezlik tazminatı talebini 12.690,63 TL’ye, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 280.256,04 TL’ye ıslah etmiştir. Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur. İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin kabulü ile 292.946,67 TL maddi tazminatın 17.11.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 30.000 TL manevi tazminatın 17.11.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin harç dışındaki istinaf taleplerinin esastan reddine dair karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nun 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 21.11.2022 oybirliğiyle karar verildi.