Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/12688 · K. 2023/772

1. Ceza Dairesi         2022/12688 E.  ,  2023/772 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi 28.05.2015 Tarihli ve 2014/65 Esas, 2015/394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi 28.05.2015 Tarihli ve 2014/65 Esas, 2015/394 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 11.02.2019 Tarihli ve 2018/10305 Esas, 2019/2575 Karar sayılı kararı ile sanığın savunmasının talimat yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması ve sanığın cezai ehliyetinin tespitine ilişkin rapor alınması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiş. 3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 Tarihli ve 2019/420 Esas, 2022/150 Karar sayılı kararı ile ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ıncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, 2. Vesaireye İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Suç tarihinde mağdur ile sanık arasında ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edilemeyecek şekilde tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın ele geçirilemeyen bıçakla mağduru karın bölgesinden yaraladığı, mağdurun alınan doktor raporuna göre hayati tehlike geçirip basit tıbbi müdahale ile iyileşmez derecede yaralandığı, sanığın savunmasında; mağdurun kendisine bıçak çektiğini, kendisini de bıçağı mağdurun elinden alarak mağdura bir kez vurduğunu beyan ettiği, sanık savunması, mağdur beyanı, doktor raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilmiştir. 2. Sanığın tevil yollu ikrarı ve mağdur beyanları dosya içerisinde mevcuttur. 3. Mağdurun yaralanmasına ilişkin ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 29.04.2015 tarihli raporda; batın sol alt kadranda 3-4 cm. derinlikte yaklaşık 1-1,5 cm. uzunlukta bir adet kesici alet girişi olduğu, ince bağırsak - kolon perforasyonu nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği belirtilmiştir. 4. Sanık hakkında Elazığ Fethi Sekin Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 15.12.2021 tarihli raporda sanığın üzerine atılı suç bakımından cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği görülmüştür. IV. GEREKÇE Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Akıl Sağlığı Hukuki süreç kısmının 2 numaralı bendinde belirtilen bozma kararı doğrultusunda Mahkemece sanık hakkında Elazığ Fethi Sekin Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden aldırılan 15.12.2021 tarihli raporda sanığın 15.08.2013 tarihinde işlemiş olduğu iddia edilen “Yaralama” suçuna karşılık cezai ehliyetini etkileyecek düzeyde ruhsal bir rahatsızlığına rastlanmadığı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrasından istifade edemeyeceği, cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtildiği, söz konusu raporun yasal ve yeterli olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2022 Tarihli ve 2019/420 Esas, 2022/150 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2023 tarihinde karar verildi.