Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2022/12707 · K. 2023/82

2. Ceza Dairesi         2022/12707 E.  ,  2023/82 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.... Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/424 Esas, 2015/841 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 inci maddesinin birinci fıkrası, 116 ıncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl ve 1 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/424 Esas, 2015/841 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarihli ve 2020/10523 Esas, 2021/19798 Karar sayılı kararı ile özetle sanığın eylemini gece vakti işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğunun gerekçeli kararda gösterilmemesi ve hırsızlık suçunda artırım yapılırken hesap hatası sonucu fazla ceza tayin edilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. ... Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/67 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142 inci maddesinin birinci fıkrasının b bendi, 116 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi; zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğuna ve dolduğuna, eyleminin 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/1 maddesine uyduğuna ve zamanaşımı açısından lehe olduğuna, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Mağdur olay günü evinden 19.00 sıralarında ayrılıp aynı gece saat 23.50 sıralarında döndüğünde kapının arkadan sürgülenmiş olması nedeniyle kapıyı kırıp girdiğinde evden Sony marka fotoğraf makinası, 10 adet kolye ve bileklik çalındığını fark edip şikayetçi olmuştur. Evde yapılan inceleme neticesinde bulgu numarası 6 olarak belirtilen Lancome Paris kutu üzerinden parmak izi alındığı anlaşılmıştır. 2. Tespit edilen parmak izinin yapılan APFİS sorgulaması sonucunda sanığın sol el yüzük (2) ve sol el orta parmak izi ile uyumlu olduğu belirlenmiştir. 3. Sanık kovuşturma aşamasında alınan savunmasında olayı tam olarak hatırlamadığını ancak eğer parmak izi bulunmuş ise yaptığını kabullendiğini, ancak gece vakti suçları işlemediğini savunmuştur. 4. Sanığın adli sicil kaydı ve resmî nüfus kayıt örneği dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın zamanaşımına yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın üzerine atılı eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 116/1 maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, atılı suçların zamanaşımı sürelerinin aynı Kanun'un 66/1 ve 67/4 maddelerinde 8 yıl ve 12 yıl olarak düzenlendiği, 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin zamanaşımını kesen son sebep olan 22.12.2015 tarihli mahkumiyet kararı ile incelemeye konu 16.06.2022 tarihli karar arasında dolmadığı; 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 16.10.2011 olan suç tarihinden itibaren dolmadığı belirlendiğinden, inceleme konusu hükümlerde bu sebebe dayalı bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanığın 765 sayılı Kanun'un lehine olduğuna yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın üzerine atılı eylemlerin tarihinin 16.10.2011 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinin ise 01.06.2005 olduğu, dolayısıyla sanığın eylemleri hakkında uygulanacak kanunun 5237 sayılı Kanun olduğu belirlendiğinden, inceleme konusu hükümlerde bu sebebe dayalı bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/67 Esas, 2022/408 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2023 tarihinde karar verildi.