Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/1338 · K. 2022/1730

1. Ceza Dairesi         2022/1338 E.  ,  2022/1730 K. "İçtihat Metni"

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama ve muhtelif suçlardan ... İnfaz Hakimliğinin 20/11/2020 tarihli ve 2020/1214 değişik iş sayılı içtima kararı ile 14 yıl 10 ay 150 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, cezasının infazı sırasında, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, iki kez firar etmiş olması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarını taşımadığından bahisle reddine dair... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 25/01/2021 tarihli ve 2021/422 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin ... 2. İnfaz Hakimliğinin 03/02/2021 tarihli ve 2021/2137 Esas, 2021/1601 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/03/2021 tarihli ve 2021/470 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Dosya kapsamına göre, ... 2. İnfaz Hakimliğinin 03/02/2021 tarihli kararına yönelik itirazın, hükümlünün iki kez firar ettiği, ancak 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un geçici 6. maddesine nazaran hükümlünün iyi halli olması halinde denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasını infaz edebileceği, dosyada iyi hal tespitine ilişkin bir değerlendirme bulunmadığı, hükümlünün iyi halli olup olmadığı belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, 15/04/2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 46. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 105/A-1 maddesinde, "(1)Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir (2)Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler." şeklinde yer alan düzenlemeye göre, Denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak koşulu ile infazı mümkün olan cezanın bahsi geçen usulde infazı için, objektif şartlardan; 1- Açık ceza infaz kurumunda bulunma veya açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları taşımakla birlikte iradesi dışında kapalı ceza infaz kurumunda bulunma, 2- Koşullu salıverilme tarihine 1 yıl veya daha az sürenin kalması, Subjektif şartlardan; 3-İyi halli olma 4-Hükümlünün talep etmesi koşullarının birlikte gerçekleşmesinin gerektiği, Yukarıda sayılan objektif şartlardan Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunma şartının ise, mahkum olunan cezanın doğrudan açık ceza infaz kurumunda infazı dışında yerine getirilebilmesi için Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinde belirtilen koşulların gerçekleşmesi gerektiği, nitekim adı geçen yönetmelikte hükümlülerin hangi hal ve durumlarda, ne şekilde karar verilmek suretiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılıp ayrılamayacağının ayrıntılı olarak düzenlendiği hususları birlikte gözetildiğinde, Hükümlünün şartları taşımadığı gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna ayrılamaması ya da ayrılma koşullarını taşımakla birlikte iradesi ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunması durumunda, diğer şartlar yerine gelmiş olsa dahi, cezasının infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesinin mümkün olmadığı esas kural olmakla beraber, 7242 sayılı Kanun'un 52. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesinin 1 ve 3. fıkralarında, "(1)30/03/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/09/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/04/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır. (3)Birinci ve ikinci fıkra hükümleri, iyi hâlli olmak koşuluyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler hakkında da uygulanır" şeklinde yapılan düzenleme ile yukarıda belirtilen usulün uygulanmasına istisna getirildiği, Buna göre, 30/03/2020 tarihinden önce işlenen suçlardan mahkum olunan cezaların denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilebilmesi için; 1-Mahkum olunan cezaya esas suçun 5275 sayılı Kanun'un geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında sayılan suçlar dışındaki suçlardan olması, 2-Koşullu salıverilme tarihine 3 yıl veya daha az sürenin kalması, Subjektif şartlardan; 3-İyi halli olma 4-Hükümlünün talep etmesi koşullarının gerçekleşmesinin gerekli ve yeterli olduğu, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılması ya da ayrılma şartlarını taşımasının gerekmediği, zira; anılan Kanun'un geçici 6. maddesinin 3. fıkrasında, bahsi geçen maddenin birinci fıkra hükümlerinin, madde metninde istisna olarak belirtilen suçlar dışındaki suçlardan kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler hakkında da uygulanacağının belirtildiği, Somut dosya kapsamında ise; kapalı ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte olan hükümlünün 03/12/2020 tarihli müddetnamesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/08/2011 tarihli ve 2010/493 Esas, 2011/294 sayılı kararı ile yine aynı suçtan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2006 tarihli ve 2006/2 Esas, 2006/8 sayılı kararın bulunduğu, bu halde hükümlünün iyi halli olduğunun idare ve gözlem kurulu kararı ile tespit edilmesi durumunda dahi, 5275 sayılı Kanun'un geçici 6/1-3. maddesinden faydalanarak cezasının koşullu salıverilmesine kadar olan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazının mümkün olmadığı gibi, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, "Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler" başlıklı 8/1-2-c maddesinde, "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;..c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı...kapalı kurumlarda infaz edilir." şeklindeki düzenlemeye nazaran, cezasının infazı sırasında, bulunduğu açık ceza infaz kurumlarından 22/08/2015 ve 24/07/2019 tarihlerinde iki kez firar ettiği anlaşılan hükümlünün, mevcut durumda açık ceza infaz kurumuna da ayrılamayacağı ve dolayısıyla 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinde belirtilen şartları yerine getirmemekle, cezasının koşullu salıverilmeye kadar olan kısmının infazının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle yapılmasının da mümkün olmadığı gözetilmeksizin, itirazın belirtilen nedenlerle reddine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 11/01/2022 gün ve 94660652-105-34-15750-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;