Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2022/13427 · K. 2023/6991
9. Ceza Dairesi 2022/13427 E. , 2023/6991 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/792 E., 2021/1459 K. SUÇ : Cinsel taciz HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/612 Esas, 2021/159 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi ile 43, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2021/792 Esas, 2021/1459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılmasına; sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi ile 43, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyizi Teşdiden ceza verilmesinin ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddenin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın cinsel amacının bulunmadığına, ... ve duygu açıklaması olduğuna, suçun kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu olduğuna ilişkindir.