İçtihatYargıtay1. Ceza Dairesi14.03.2023

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/13645 · K. 2023/1034

1. Ceza Dairesi 2022/13645 E. , 2023/1034 K. "İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin ceza miktarı bakımından şartları oluşmadığından 1412 sayılı Kanun' un 318 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 1 ay 29 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2015/141 Esas, 2015/412 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarihli ve 2018/7506 Esas, 2019/3324 Karar sayılı kararı ile hesap hatası sonucu sanığa fazla ceza tayin edilmesi ve mağdurun yaralanması ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden ayrıntılı rapor alınması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2019/289 Esas, 2021/610 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (son) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanunu’nun 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra bozma öncesi hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle infazın 1 yıl 1 ay 29 gün hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken eksik araştırma nedeniyle yapılan bozma sonucunda ortaya çıkan ağır neticeye bağlı olarak cezanın ve kazanılmış hak nedeniyle infazı gereken cezanın çifte atıfet oluşturacak şekilde "1 yıl 1 ay 3 gün hapis cezası" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. A. Lehe Hükümlerin Uygulanması Yönünden Mahkemece, "Sanığın adli sicil kaydında kasıtlı suçlardan mahkumiyetlerinin bulunduğu da dikkate alındığında yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığı" gerekçesiyle sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin gerekçesinin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Sübut Yönünden Sanığın, üzerine atılı suçlamayı tevil yolu ile ikrar etmesi, Olay Olgu (2) ve (3) başlığı altında yer alan ayrıntısı belirtilen adli muayene raporları içerikleri karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, hükümde sübut yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. C. Raporlar Arasında Çelişki Olduğu Yönünden Mağdurun yaralanması sonucunda oluşan kemik kırığı ile ilgili olarak ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan raporda kırığın hayati fonksiyonlarına etkisinin hafif derecede olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesince tanzim olunan raporda ise kemik kırığının orta derecede olduğunun ifade edildiği bununla birlikte üst kurul olan Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin raporuna itibar edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. D. Ek Savunma Hakkı Verilmesi Gerektiği Yönünden Sanık hakkında tanzim olunan iddianamede yer verilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanma ihtimaline binaen, 26.09.2019 tarihli celsede 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca usûlüne uygun şekilde ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmakla hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmamıştır. E. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/13645 · K. 2023/1034

İNCELENEN KARARIN

I. HUKUKÎ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. OLAY VE OLGULAR

IV. GEREKÇE

V. KARAR