Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2022/13767 · K. 2023/12708

10. Hukuk Dairesi         2022/13767 E.  ,  2023/12708 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2021/84 E., 2022/410 K. DAVA TARİHİ : 02.08.2010 KARAR : Kısmen kabul Taraflar arasındaki iş kazasından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Dairemizce davalı temyiz başvurusu nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince davalı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur. İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir. Karar davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: 6100 sayılı HMK’nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Öte yandan Bölge Adliye Mahkemelerinin istinaf başvuruları hakkında 353/1-b/1 inci maddesi kapsamında vermiş olduğu başvuruların esastan reddine ilişkin kararların temyiz incelemesi üzerine Yargıtay incelemesinde ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması durumunda İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilecek kararlar ile 6100 sayılı HMK'da ayrı bir kesinlik sınırı öngörülmemiş olmakla bu kararlar hakkında da temyiz incelemesinde uygulanması gereken kesinlik sınırının aynı kanunun 362/2 nci maddesinde belirlenen temyiz kesinlik sınırı olması gerektiği açıktır. Dosya içeriğine göre; davacı vekilinin istinaf ve temyiz itirazının bulunmadığı bu yönle davalı lehine miktar itibariyle usuli kazanılmış hak teşkil eden ilk derece mahkemesinin 04.02.2019 tarihli ilk kararında asıl ve birleşen dava bir bütün olarak değerlendirilerek davacı lehine 61.369,74 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, davalı vekilinin istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesinin 25.12.2019 tarihli kararıyla esastan reddine karar verildiği ve davalının temyiz başvurusu üzerine Dairemizin 15.12.2020 tarih ve 2020/6936 E- 7220 K sayılı ilamıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verildiği, karara uyan İlk Derece Mahkemesinin iş bu temyize konu 01.11.2022 tarihli kararında da asıl ve birleşen dava bir bütün olarak değerlendirilerek davacı lehine 57.797,64 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş olmakla davacının işaret olunan usuli kazanılmış haklar kapsamında reddolan reddolan maddi ve manevi tazminat istemlerinin, davalı aleyhine hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminatların ayrı ayrı ve birbirlerinden bağımsız olarak kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kesinlikten reddine karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2.Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, 3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.