Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/13826 · K. 2023/2304
1. Ceza Dairesi 2022/13826 E. , 2023/2304 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : İstinaf talebinin reddi İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.07.2022 tarihli ve 2020/488 Esas, 2021/542 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2020/488 Esas, 2021/542 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.07.2022 tarihli ve 2020/488 Esas, 2021/542 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “istinaf talebinin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığına, hasta olduğuna, eski hale getirme talebinde bulunduğuna, ek kararın kaldırılmasını talep ettiğine ilişkindir.