Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/13854 · K. 2023/3136

1. Ceza Dairesi         2022/13854 E.  ,  2023/3136 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/712 Esas, 2015/776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tâbi tutulmasına karar verilmiştir. 2. Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2014/712 Esas, 2015/776 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli ve 2021/6117 Esas, 2021/7796 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın uzlaşma kapsamına alınması nedeni ile uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaşmanın sağlanması halinde ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca ilâmı bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın durumunun değerlendirilmesi gerektiği, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediği durumlarda 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiği, 5237 sayılı Kanun' un 53 üncü maddesindeki bazı ibarelerin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi nedeni ile hak yoksunluğu yönünden sanığın durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/454 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasını (c) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun' un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafinin Temyiz İstemleri, haksız tahrik indirim oranına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay günü sanığın panik atak rahatsızlığı nedeni ile ambulans çağırdığı, 112 acil servisinden Sağlık Bakanlığı bünyesinde çalışan sağlık teknisyeni olan mağdurun yanında temyiz dışı hemşire olan ... ile birlikte sanığın evine geldikleri, buradan kendisinin isteği üzerine sanığı Mevlana Hastanesine götürdükleri, sanığın acil servis girişinde temyiz dışı ...'a "sen hemşire misin doktor musun" diyerek kimliğini istediği, sonrasında sanığın mağdur ile tartıştığı ve tarafların birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları anlaşılmakla, sanığın sağlık teknisyeni mağduru kasten yaralama suçunu işlediği kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapıldığı tespit edilmiştir. 2. Sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, olay yeri inceleme raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Konya Eğitim Araştırma Hastanesince tanzim olunan 14.09.2014 tarihli, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır. IV. GEREKÇE İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı ve bu beyanı doğrular nitelikte Olay ve Olgular başlığı altında (3) nolu paragrafta bilgilerine yer verilen adli muayene raporu ile saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, Mahkemece sanığın kasıtlı suçtan birden fazla sabıkasının bulunması, suç işleme eğilimi göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılamamış olması nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, suç için öngörülen seçenek yaptırımlardan hapis cezasına hükmedildiğinden 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına dair lehe hükümlerin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2021/454 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.