Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2022/14119 · K. 2024/22272
10. Ceza Dairesi 2022/14119 E. , 2024/22272 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Sanık ve müdafiinin yokluğunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen ve ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen yukarıda belirtilen kararın, yargılamada görev alan sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen temyiz talebinde bulunulmadığı ve hükmün 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirtilen 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra sanık tarafından 28.06.2021 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün, "kararın içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hale getirme imkanı olan" sanığa da tebliğ edilmesinin gerektiği, dosyada hükmün sanığa tebliğ edildiğine dair bir belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresi içinde yapılmış olduğu düşüncesiyle yapılan incelemede; Anayasanın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı CMK'nın 34/2. maddesi ve 232/6. maddesi gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294/1. maddesinde "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklinde, karar tarihinde yürürlükte bulunan CMK'nın 295/1. maddesinde ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir." biçimde düzenlemeler bulunması, sanığın 28.06.2021 tarihli temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedilebileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla; Yukarıda belirtilen şekilde sanığa tebligatın yapıldığı tarihten itibaren karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 295/1. maddesi uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ile konuya dair düzenlenecek olan Ek Tebliğname ile birlikte, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.09.2024 tarihinde karar verildi.