Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2022/14244 · K. 2023/2803

9. Ceza Dairesi         2022/14244 E.  ,  2023/2803 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Nevşehir 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 Tarihli ve 2019/334 Esas, 2020/49 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında a) Cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2020/382 Esas, 2020/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir. 3. Kayseri Bölge Adliyesi 7. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 03.03.2022 tarihli ve 2021/15237 Esas, 2022/1927 Karar sayılı kararı ile özetle "cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün onanmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin sair reddine, ancak ilk derece mahkemesince olay günü sanığın kıyafet vereceğini söyleyerek mağduru evine götürmesi eyleminde 5237 sayılı TCK'nın 109/2 maddesinde düzenlenen hile unsurunun gerçekleşmediği gözetilerek sübuta eren alıkoyma eyleminden dolayı aynı Kanunun 109/1, 109/3-f, 109/5 maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Nevşehir 1.Ağır Ceza Mahkemesi 07.07.2022 tarihli ve 2022/196 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üst sınırdan cezalandırılması ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlemediğine, mağduru tanımadığı ve zeka özürlü olduğunu bilmediğine, mağdurun sanığın evine kendi rızasıyla geldiğine ve hareket serbestisinin kısıtlanmadığına, mağdur hakkında alınan raporların yetersiz olduğuna, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; 1. Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre sanık ile mağdurun merkezi küçük olan ... ilçesinde yaşadıkları, adli tıp kurumu raporuna göre mağdurun hafif-orta derecede zeka geriliği bulunduğu, zeka geriliğinin mağduru bulunduğu fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyet ve derecede olduğu, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceği ancak yakın çevresinde yaşayanlarca ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceği, beyanlarına ana hatları ile itibar edilebileceğinin belirlendiği, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre mağdurdaki zeka geriliği olduğunu bildiği, olay tarihinde saat 20:00 sıralarında sanığın sokakta mağduru yanına çağırıp sana çamaşır vereyim diyerek evine götürdüğü, evde sanığın mağdura "üzerini çıkar seni sinkaf edeyim" dediği, mağdurun da eşofmanını ve altındaki kilotunu çıkardığı, sanığın mağdurun anal bölgesine krem sürerek cinsel organını mağdurun anal bölgesine soktuğu ve ilişki sonrası mağdura para vererek evden gönderdiği şeklinde kabul edilen olayda; mağdur beyanı, savunma, tanık ifadeleri, mağdurun fiili livataya uğradığını ve iç çamaşırında sanığın DNA'sını tespit eden adli tıp raporları da dikkate alınarak sanığın organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmış. 2. Bozma öncesi yargılamada sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet kararı istinaf ve temyiz aşamalarından geçerek kesinleşmiş, bozma ilamına uyularak mağdurun aşamalardaki beyanı, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında olay günü sanığın kıyafet vereceğini söyleyerek mağduru evine götürmesi eyleminde hile unsurunun gerçekleşmediği anlaşılarak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırı bulunmamış, katılan Bakanlık vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli ve 2022/196 Esas, 2022/224 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle hükmün ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.