Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2022/1431 · K. 2024/1420

12. Ceza Dairesi         2022/1431 E.  ,  2024/1420 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 08.05.2017 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Davacı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız tutukluluk nedeniyle 80.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebine yönelik, maddi ve manevi tazminat şartlarının oluşmadığından tazminat talebinin reddine ve 5.450 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı temyiz sebepleri; halen hükümlü olduğu suçtan dolayı tutuklanmadan öncesinde esnaf olup işletmesi olduğu, tutuklanması ile dükkanını devretmek için fırsat verilmediği, içindeki mallarının tutukluluk sürecinde çalındığı ve maddi manevi zararının oluştuğu gözetilmeksizin tazminat talebinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle temyiz isteminde bulunmuştur. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/232 Esas – 2015/48 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 30.12.2013 tarihinde tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 18 yıl hapis cezasına hükmedildiği, aynı dosyada kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat etmişse de, halen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hükümlü olduğu dikkate alındığında CMK 141. maddesi kapsamında haksız tutukluluktan bahsedilemeyeceği, davacının tutuklanması dolayısıyla ticari işletmesindeki mallarını devredemediği ve bu suretle sahipsiz kaldığından hırsızlığa konu olduğunu iddia ettiği mallarıyla ilgili olarak da, hukuka uygun tutuklama nedeniyle koruma görevini yerine getirememesinden kaynaklı zararlarının CMK 141 ve devamı maddeleri kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde karar verildi.