Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/14435 · K. 2023/2244

1. Ceza Dairesi         2022/14435 E.  ,  2023/2244 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli kasten yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/179 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2019/12072 Esas, 2019/19507 sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2019/12072 Esas, 2019/19507 Karar sayılı kararı ile; asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması ve sanığa ek savunma verilmesi gerekçeleriyle bozulmasına, 3. Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2019/599 Esas, 2022/10 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.