İçtihatYargıtay10. Ceza Dairesi12.02.2024

Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2022/14468 · K. 2024/15911

10. Ceza Dairesi 2022/14468 E. , 2024/15911 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1554 E., 2022/1700 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.06.2022 tarihli ve 2021/137 Esas, 2022/97 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/1554 Esas, 2022/1700 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek ilamın bulunması, sanığın tekerrüre esas alınabilecek birden fazla hükümlülüğünün bulunması halinde bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek hatalı hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın 08.08.2021 tarihinde Tekirdağ ilinden 55 PE ... plakalı otobüs ile Havza ilçesine uyuşturucu madde getireceğine yönelik istihbari bilgi edinilmesi üzerine, yazılı arama kararına istinaden sanığın Havza Terminalinde otobüsten indiğinin kolluk görevlilerince görülmesi üzerine sanığın üzerinde ve bavulunda yapılan aramada, avuç içerisinde sakladığı şeffaf naylon poşet içerisinde sentetik kannabinoid maddesi, bavulunun içerisinde bulunan gri renkli montun cep kısmında iç astara saklanmış ve zulalanmış halde alışveriş poşeti parçasına, defter kağıdına ve peçeteye sarılı ayrı ayrı çok sayıda paketlenmiş halde sentetik kannabinoid, eroin maddesi ile naloxone ve buprenorphine içeren tablet ele geçirilen olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, suça konu maddenin eroin ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan uyuşturucu maddelerden olduğu anlaşıldığından cezasında yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın yargılama aşamasında gösterdiği pişmanlık ile bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluştuğundan samimi pişmanlığı lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi gereğince cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına, sanık bir kısım şahıslar hakkında suçun ortaya çıkması adına beyanda bulunmuş ise de 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan koşulların gerçekleşmediği görülmekle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda Bölge Adliye Mahkemesince, sanık hakkındaki hükmün sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Havza Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/265 Esas, 2021/87 Karar sayılı ilamının 5271 sayılı Kanun'un 272 inci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 30.10.2023, 10.08.2023 ve 17.07.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyası Cumhuriyet savcısının temyiz talebine hasren incelenmiştir. İlk derece mahkemesi kararında sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının kararda gösterilmesi nedeniyle tebliğnamedeki bu hususta bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Adli sicil kaydında birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, İlk Derece Mahkemesince Havza Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2020/165 Esas, 2021/148 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası yerine, Havza Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/265 esas, 2021/87 karar sayılı kararı ile verilen ve kesin nitelikte olan 2.800,00 TL adli para cezasının tekerrür uygulamasına esas alınması ve Bölge Adliye Mahkemesince sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunmasına karşın, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmının çıkarılmasının hukuka aykırı olduğu, Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2022/14468 · K. 2024/15911

I. HUKUKİ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. OLAY VE OLGULAR

IV. GEREKÇE

V. KARAR