Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2022/14790 · K. 2024/3156

2. Ceza Dairesi         2022/14790 E.  ,  2024/3156 K. "İçtihat Metni"

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/185 E., 2022/318 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1.Sanık hakkında dosya arasına alınmış bulunan Hacı Hidayet Doğruer Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 03.04.2012 tarihli rapor ile sanığın kronik şizofreni olduğunun tespit edildiği, başka bir yargılama kapsamında Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin talebi üzerine Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 03.01.2014 tarihli raporda ise sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtilmesi nedeniyle raporların arasındaki çelişkinin giderilmesi maksadıyla Dairemizin 27.02.2020 tarihli iâmında sanık hakkında Adli Tıp Üst Kurulunca rapor tanzim edilmesi gerektiğin belirtilmesine rağmen sanığın tedavi görmekte olduğu İstanbul Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 15.12.2021 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanığın 04.10.2014 tarihinde işlediği hırsızlık suçu esnasında atipik psikoz denilen hastalığın kısmen etkisinde olduğu, işlediği öne sürülen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu, ceza sorumluluğunun azalmış olduğu, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesinin tatbikinin uygun olduğu kanaatinin bildirilmesi karşısında; dosya arasında bulunan 3 ayrı raporun birbiri ile çelişmekte olduğu da dikkate alınarak 27.02.2020 tarihli bozma ilâmında belirtildiği üzere sanık hakkında Adli Tıp Üst Kurulu tarafından rapor düzenlenmesi temin edilerek sonucuna göre hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2.Dosya kapsamından eylemin suç tarihinde gece saat 03.22 sıralarında gerçekleştiği anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3.04.10.214 tarihli Olay, Yakalama, Görgü Tespit ve Teslim Tutanağı içeriğine göre kamera görüntüleri marifetiyle tespit edilen sanığın ikametine gidilip suç konusu motosiklet sorulduğunda sakladığı yeri tarif edip buradan kolluk görevlilerine hasarlı olarak teslim etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca katılana kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakati bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.